மின்னஞ்சல் இதயங்கள்

நினைவு நதியில்...

2011-04-01T23:15:00.000-07:00

இப்போது மணிக்கணக்கில் தொலைக்காட்சி முன் அமர்ந்து கார்டூன் பார்க்கும் குழந்தைகளை பார்க்கும் போது சில வேளை என் பால்யம் எனக்கு ஞாபகம் வரும் . இப்போது அளவுக்கு அதிகமாய் டிவி பார்ப்பதால் அவர்களுக்கு எதுவுமே புதிதாய் அதிசயமாய் தெரிவதில்லை. அப்போதெல்லாம் டிவி பார்ப்பது என்பது விடுமுறைக்கு பாட்டி வீட்டிற்கு போவது போல சுவாரஸ்யமாக விஷயம், எப்போதாவது தான் பார்க்க முடியும்.

எந்நேரமும் நகைச்சுவை, பாடல்கள் என்று தனியாக பார்க்க சேனல்கள் கிடையாது எதுவாக இருந்தாலும் ஒரே தூர்தர்ஷனில் தான் பார்த்தாக வேண்டும்.வெள்ளி கிழமை ஒலியும் ஒளியும் பார்பதற்காகவே எத்தனையோ நாட்கள் விளையாட்டை நிறுத்தி, வீட்டு பாடங்களை முன்னவே எழுதி தயாராய் இருந்திருக்கிறோம், அப்படி தயாராய் காத்திருக்கும் போதிலும் திடீர் என்று தடங்கலுக்கு வருந்திகிறோம் என்று பல நிறங்கள் கொண்ட பலகை வரும் போது சில நாட்கள் அழுகை கூட வந்ததுண்டு, இதையும் மீறி நல்ல பாடல்கள் போடும் போது தொலைக்காட்சி சரியாய் தெரியாமல் புள்ளியடிக்கும், அதை சரி செய்ய அப்பாவை மொட்டை மாடிக்கு அனுப்பி கீழ் இருந்து இப்போ பரவாஇல்லை என்று கத்தி அப்பாவை கீழே அழைத்து முடிப்பதற்குள் பாடல் முடிந்திருக்கும்.

சனி கிழமை வந்தாலே இன்று இரவு என்ன படம் போடுவானோ என்ற பரபரப்பிலேயே அழகாய் தொடங்கும் காலைகள், அவன் சலித்து போகும் அளவுக்கு விளம்பரங்களை போட்டு படத்தை முடிக்கும் போது கண் நிறைய தூக்கத்துடன் இரவு சுமார் ஒரு மணி ஆகி இருந்தாலும் அடுத்த சனி கிழமை அதெல்லாம் மறந்து போய் இருக்கும். அப்படி நள்ளிரவு வரை சிரித்து சிரித்து ரசித்த படங்கள் இன்று பார்த்தாலும் அலுக்காத 'தில்லு முல்லு', 'சிம்லா ஸ்பெஷல்', 'திருவிளையாடல்' இப்படி அடுக்கி கொண்டே போகலாம். ஞாயிறு காலை பத்து மணிக்கு போடும் மகாபாரதம் பார்க்க, எதிர் வீட்டில் இருக்கும் என் ஆச்சி வருவார்கள், எப்போதுமே எதிரில் இருந்தாலும் அதென்னமோ மகாபாரதம் பார்க்கும் போது தான் எல்லாரும் அதிக நேரம் எங்கள் வீட்டில் இருப்பார்கள். அனேக ஞாயிறு காலைகளில் அடை தோசை தான் இருக்கும், பட்டாசலில் மண்ணெண்ணெய் அடுப்பு வைத்து ஆச்சி தோசை ஊத்தி கொடுக்க நாங்கள் மகாபாரதம் பார்த்த படியே சாப்பிடுவோம். எல்லோரும் ஒன்றாய் அமர்ந்து அப்படி சாப்பிடுவதே பெரிய கொண்டாட்டமாய் தெரியும் எங்களுக்கு.

இது இல்லாமல் காலை எழுந்த உடனேயே அநேகமாய் போட பட்டிருக்கும் ரேடியோக்கள் வேறு நம்மை இன்னும் குஷி படுத்தும். நெல்லை வானொலியில் புது சினிமா பாடல்களை அரிதாய் தான் போடுவார்கள். புது பாடல்களை கேட்பதெனில் கண்டிப்பாய் சிலோனில் கேட்டு தான் அறிமுகம் எங்களுக்கெல்லாம். புது பாடல்களை முதலில் கேட்கும் போது அதற்கான காட்சிகள் இப்படி தான் இருக்கும் என்று ஒரு கற்பனை வரும், படம் போய் பார்த்த உடன் சில நேரம் அதைவிட நன்றாகவோ அல்லது கற்பனைக்கும் பாடல் காட்சிகளுக்கும் சம்மந்தமே இல்லாமலோ இருப்பது கூட சுவாரஸ்யமாய் தான் இருக்கும். அப்படி நிறைய கற்பனை செய்து ஏமாந்து போன பாடல் நிறைய உண்டு. பாடல்களுக்கு இடையில் அதை விரும்பி கேட்டவர்களின் பெயர்களை ஊர் பெயருடன் சொல்வார்கள், அந்த அறிவிப்பாளர்களின் உச்சரிப்பில் பெயர்பட்டியல் கூட கேட்பதற்கு அருமையாய் தான் இருக்கும்.

நகைச்சுவை காட்சிகள் சிலவற்றை ஒலிபரப்புவார்கள், வெறும் வசனம் தான் எனினும் அந்த நாட்களின் அதை கேட்பதற்கே அப்படி அலைபாய்வோம். அதிலும் தங்கவேலுவின் 'கல்யாண பரிசு' மன்னாரன் கம்பெனி நகைச்சுவையும், திருவிளையாடலில் நாகேஷ்-சிவாஜி உரையாடலும் சிலோனில் தான் முதல் முதல் கேட்டிருக்கிறேன், அதற்கு பின் பார்த்த போது இன்னும் சுவாரஸ்யம் கூடியதே தவிர குறையவில்லை. சனி கிழமை காலைகளில் வைரமுத்து அவரின் கவிதை தொகுப்பில் இருந்து எதாவது ஒரு கவிதையை வாசிப்பார். என் பள்ளி நாட்களில் எல்லாம் எனக்கு கவிஞர் எனின் பெரிய அறிஞர், அது வைரமுத்து தான், எனவே அவர் வாசித்து முடித்தவுடன் தான் நான் பள்ளி கிளம்புவேன்.

சிலோனில் போடும் விளம்பரங்கள் வேறு நகைச்சுவையாய் இருக்கும், சிங்கம் மார்க் குடைக்கு, 'அண்ணா நடை சின்ன இடை சிங்கம் மார்க் குடை ஆஹா சிங்கம் மார்க் குடை' என்று பாடும் போது காலை பரபரப்பிலும் சிறுப்பு பொத்து கொண்டு தான் வரும். இப்போதெல்லாம் சிலோனே ரேடியோவில் கூட அந்த நாட்களில் அறிவித்தவர்களை போல அற்புதமான அறிவிப்பாளர்கள் இல்லை. அப்படியே இருந்தாலும் அந்த பழைய உற்சாகம் நிச்சயமாய் வரபோவதில்லை. மீண்டும் அந்த பழைய நாட்களுக்கு போக முடிந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்.

நீ ஒரு காதல் சங்கீதம்....

2010-10-06T21:27:00.000-07:00

எந்த சூழலில் கேட்டாலும் மனதிற்குள் ஒரு இனிய காதலின் நெகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும் இந்த பாடல் என் மனதிற்கு எப்போதுமே நெருக்கமானதாய் இருந்திருக்கிறது.நாயகன் படத்தில் இளையராஜாவின் இசையில் மணிரத்னத்தின் இயக்கத்தில் அற்புதமாய் படமாக்கப்பட்ட பாடல் இது. படம் முழுவதிலும் காதல் காட்சிகளால் நிறைந்து வழியாமல் ஒரு பாடலில் மட்டுமே நிறைவான காதலை காட்டி இருப்பதும் இந்த பாடல் மேல் எனக்கு ஒரு தனி பிரியம் படர காரணமாய்இருக்கலாம்.

வயலினில் ஆரோகணித்துத தொடங்கும் பாடலின் முதல் வரியிலேயே காதலாய் மலரும் ஒரு அற்புதமான சங்கீதம் இருப்பின் அது நீ தான் என சொல்லும் கவிஞரை வியக்கும் போதே, அடுத்த வரியிலேயே அந்த இசைக்கு வார்த்தைகளை போட்டு பாடி விட்டால் அது இன்னும் தெய்வீகமாய் அமைந்து விடும் என்று சாதாரண வரிகளில் கூட அற்புதமான விஷயங்களை சொல்லி விட முடிகிறதே என்று என்னை எண்ண வைத்த பல்லவி இது.சரணத்திலும் கடலலைகளை இசை மகள் மீட்டும் வீணையின் இனிய ஸ்வரங்களாய் உருவகிக்கும் போது தலைவனுக்கு காதல் எவ்வளவு இனிமையான உணர்வை தருகிறது என்று நம்மாலும் உணர முடியும்.

இந்த பாடல் நிகழும் இடம் மும்பையில் காட்சியாக்க பட்டிருக்கும், இந்த பாடலின் காட்சிகளை பார்க்காமல் இருந்தால் கூட இது வடஇந்தியாவின் ஹிந்துஸ்தானி இசையை தழுவி செல்வதால் இது எங்கோ வடக்கில் நிகழும் காதலாகவே மனதில் பதியும், பாடல் முழுவதிலும் விரவி செல்லும் மெல்லிய தபல் ஓசை இதை நமக்கு உணர்த்தும்.ராகங்களை பற்றிய பெரிய ஞானம் இல்லாவிடிலும் இது தேஷ் ராகத்தில் அமைந்த பாடல் என்று அறிந்திருக்கிறேன். மனோ சித்ரா இருவரின் குரலும் இன்னும் அருமையாய் இழைந்து ராஜாவின் இசையில் மேலும் உருகி வழியும் மனதை நெகிழ்த்தும். சரணங்களின் நடுவில் ஒலிக்கும் புல்லாங்குழலின் மெல்லிய இழைவுடன் வீணையும் சேர்ந்து இந்த பாடலின் இசைக்கு சுவைகூட்டும்.

காதலின் மென்மையை உணர்த்தும் படி பாடலில் வந்து போகும் புறாக்கள், மழை, கடற்கரை, இரவு வெளிச்சத்தில் இந்திய நுழைவாயில், மழை ஒழுகும் வீட்டில் மனைவியை அணைக்கும் கணவன் என இவை யாவும் மேனகேடாமலே வெகு எதார்த்தமாய் காட்சியாக்க பட்டு இருப்பதற்கு இயக்குனர் மணியை பாராட்ட வேண்டும், எனக்கு தெரிந்து கனவிலோ நிஜதிலோ ஆடாமல் வெகு எதார்த்தமாய் படமாக்க பட்ட பாடல்கள் வெகு குறைவு அவற்றில் இந்த பாடலுக்கு தனி இடம் உண்டு என்றே எனக்கு தோன்றுகிறது.நிலவொளியில் கால்களில் அலைகள் விளையாட அமர்ந்து இந்த பாடலை கேட்க ஆசை பட்டிருக்கிறேன்,
இன்று வரை அது நிகழவில்லை எனினும் கூட்டத்துடன் நசுங்கி வழியும் பேருந்து பயணங்களில் கூட மனதில் கடற்கரை காற்றின் சிலுசிலுப்பை ஏற்படுத்திவிட முடிகிறது இந்த பாடலால்.

எனக்குள் நீ....

2010-07-30T23:35:00.000-07:00

என்
புன்னகை,
சில கண்ணீர் துளிகள்,
சின்ன இதழ் ஒற்றல்கள்,
நேச அணைப்புகள்,
எதிலுமே கரையாத
உன் மனது,
ஓர் அதிகாலை கனவில்
நீ ஸ்பரிசித்த அந்த
பிஞ்சு கால்களின் மென்மையில்
நெகிழ்ந்து போகிறது
நெகிழ்ந்த உன் மனதை
அள்ளி எடுத்து பருகி கொள்கிறேன்
நாளை எனக்குள் ஜனிக்கும்
அந்த ஈரமனம்
பிஞ்சு கைகால்களுடன்.

வாசிப்பின் மனவெளி -2

2010-06-14T03:00:00.000-07:00

வாசிப்பில் காதலையும், ரசனைகளையும் மட்டுமே கண்டு வந்த என்னை ரத்தம், வேர்வை, கண்ணீர், உழைப்பு எல்லாவற்றையும் பற்றி சிந்திக்க வைத்த புத்தகம் 'தாய்'. உலகிலேயே அதிகமான மொழிகளில் மொழிபெயர்க்க பட்ட புத்தகம் தாய் என்று ஒரு நண்பர் சொன்னதை நினைவு. ரஷ்ய நாவலான் தாய்(மக்ஸ்சிம் கார்கி), என் நண்பர்கள் பலவாறு என்னை ஊக்க படுத்தி எங்கள் ஊர் நூலகத்திலே அது கிடைத்த போது எனக்கு மகிழ்ச்சியில் குதித்து விடலாம் போல இருந்தது, அதில் என்ன இருந்தது என்பதை விட இதை நாம் படிக்க போகிறோம் என்பதே சிலிர்பை இருந்தது. அதிலும் அது ஒரு கம்முனிச நாவல் என்று முன்பே அறிந்து வைத்திருந்ததால் நான் என்னவோ பெரிய லெனினின் தங்கை போல ஒரு உணர்வு கிளர்ந்தது(இவ்வளவும் அந்த புத்தகத்தை படிக்கும் முன் இருந்த உணர்வு).படிக்க தொடங்கிய போது, ஒரு நாயகன் நாயகி என்று(தமிழ் சினிமா போல) தொடங்காமல் தொழில்சாலை தொழிலாளர்கள் என்று இருந்தது முதலில் பெரிய ஏமாற்றமாய் தான் இருந்தது ஆனால் தொடர்ந்து படித்த போது தான் அந்த தொழிலாளிகளின் வேதனையும் வலியும் மெல்ல மெல்ல தாக்க தொடங்கியது. நாயகன் பாவேலின் தாயின் அற்புதமான தியாகம் மெய் சிலிர்க்க வைத்தது, மெல்லிய சரடாய் வரும் காதல் பெரிய விஷயமாய் தெரியவே இல்லை. என் வாசிப்பின் மற்றொரு பூங்கதவு தாழ்திறந்து கொண்டது, ஒரு புறம் பசி பட்டினி என்ற பல முகங்கள் பற்றி தெரிய நேர்ந்தாலும் மறுபுறம் திறந்த வானமும் எனக்கு கிடைத்த் வாழ்கையும் எவ்வளவு நிம்மதியானது என்பதை உணர்த்து வாழ கற்று தந்தன இந்த நூல்கள்.

கையில் கிடைத்தவற்றை எல்லாம் படிக்க தொடங்கிய போது வங்காள எழுத்தாளர் மஹா ஸ்வேதா தேவியின் 'காட்டில் உரிமை' கையில் கிடைத்தது,அந்த அற்புதமான புதினத்தின் சிறப்பு எனக்கு தெரிந்திருக்கவில்லை,
பின்னாளில் தான் ஸ்வேதா தேவி வங்காளத்தில் மிக பெரிய புரட்சி எழுத்தாளர் என்பதே எனக்கு தெரிய நேர்ந்தது, அவரின் இந்த நூலை பற்றிய குறிப்புகளை இணையத்தில் இன்றும் கூட நான் அதிகம் பார்த்தது இல்லை(தமிழ் மொழிபெயர்ப்பை பற்றி), எனினும் அற்புதமான நூல் இது. சுதந்திரத்திற்காக போராடிய நகர வாசிகளை பற்றி மட்டுமே அறிந்திருக்கும் நமக்கு அந்த நாட்களில் காட்டில் வாசித்த ஆதி வாசிகளின் நிலை பற்றி பெரிய கருத்துக்கள் இல்லை, ஆனால் அந்த புத்தகம் வாசித்த போது மிகபெரிய அதிர்ச்சியாய் இருந்தது, ஆதி வாசிகள் எவ்வளவு துன்புறுத்த பட்டிருக்கிறார்கள் என்றும் அரிசி சோற்றுக்கே அவர்கள் மதம் மாற வேண்டி இருந்த அவல நிலை பற்றியும் வாசிக்க நேர்ந்தது அதில் வரும் சம்பவங்கள் எதுவுமே புனைவில்லை அவ்வளவும் நிஜம், அதை படித்து விட்டு பல இரவுகள் அழுதிருக்கிறேன். அதே போல '1084 லின் அம்மா' என்ற புத்தகமும் ஸ்வேதா தேவியின்னுடையதே அதுவும் புரட்சியாளனாய் இருந்து இறந்த தன மகனை பற்றிய தாயின் புரிதல்கள் பற்றியது, அந்த நவலில் தாய் தன முகத்தில் இருந்த கருவளையத்தை மிகவும் ரசிப்பாள் அது தன மகனுக்காய் தான் கொண்டிருந்த நேசத்தின் கடைசி மிச்சம் என்று அதை ரசித்து பார்க்கும் அந்த தாயின் நேசம் என்னை மௌனமாக்கி மனதில் சுமைஏற்றி இருக்கிறது. இந்த வகையில் ஈர்க்கபபட்டு சில மொழிபெயர்ப்பு நாவல்களையும் சிறுகதை தொகுப்புக்களையும் படித்ததுண்டு. மலையாள எழுத்தாளர்களான தகழி, வைக்கம் முகமது பஷீரின் கதைகள் வெகுவாய் என்னை பாதிப்பில் ஆழ்த்தியவை.

தமிழில் சா.தமிழ்செல்வனின் 'வெயிலோடு போய்' எனக்கு மனதிற்கு மிகவும் நெருங்கிய உணர்வை ஏற்படுத்திய சிறுகதை தொகுப்பு ஏனெனில் எங்கோ அந்துவான காட்டில் கஷ்ட படுபவர்களை பற்றி வாசிப்பதற்கும் நம் பக்கத்து
வீட்டில் சங்கட படுபவர்களை அறிந்து கொள்வதற்கும் வித்தாயசம் இருக்கத்தானே செய்கிறது. கோயில்பட்டியின் தீப்பட்டி தொழில்சாலையால் பாதிக்கபபட்ட சிறுவர்கள் குடும்பங்கள் பற்றிய அற்புத கதை உலகம்.
அதில் வந்த அசோக வனங்கள் கதை(இந்நாளில் பூ படமாய் வெளி வந்திருகிறது) என்னை மிகவும் ஈர்த்ததுண்டு என்ன ஒரு காதல் என்று வியந்து போயிருக்கிறேன். பல மணி நேரங்கள் அந்த கதையில் என்னை பொருத்தி பார்த்து புளங்காகிதம் அடைந்திருக்கிறேன்.இப்படி எதையாவது வாசித்து விட்டு சிந்திப்பது ரசமான விஷயமாய் இருக்கும். சுந்தர சுவாமியின் நகைச்சுவை உணர்வுடன் கூடிய கதையாடல் சிந்தித்து மனதில் தேக்கி பார்த்து மறுபடியும் வாசிக்க அருமையாய் இருக்கும், ஒரு முறை நான் ராமேஸ்வரம் போய் திரும்பி வரும் போது 'ஜெ .ஜெ சில குறிப்புகள்' வாசித்தபடி ஊர் திரும்பினேன், ராமேஸ்வரத்து பாம்பன் பாலத்தில் ஆளை அள்ளும் காற்றும் அந்த தூரத்து பச்சியமாய் தெரியும் தீவுகளும் ஒவ்வொரு முறை அந்த நாவலை கையில் எடுக்கும் போதும் எனக்கு நினைவுக்கு வரும். கி. ராஜநாராயனையும் லா .சா.ராமாமிர்ததையும் சொல்லாமல் தீராது, கி.ராவின் 'பிஞ்சுகள்' படித்து விட்டு பல நாட்கள் பறவைகளின் முட்டைகள் சேகரிக்க எண்ணியதுண்டு, அவரின் 'கோப்பல்ல கிராமத்தில்' வரும் நாட்டார் கதைகள் அந்த நாட்களின் ராஜாக்களும் ராணிகளும் எப்படி இருந்திருப்பார்கள் என்று தாத்தா சொல்லி கேட்கும் ஒரு நிறைவை தரும். லா. சா. ராமாமிர்தம் வர்ணனைகளின் வள்ளல், சின்ன விஷயத்தை கூட எப்படி ஒரு அற்புத கண் கொண்டு பார்க்க முடியும் என்று சொல்லும் அற்புத எழுத்து அவரது, ஒரு குழந்தை தாயிடம் பசியாறி முடிந்த உடன் அதன் வாயில் எஞ்சி நிற்கும் அந்த பாலோடு அது சிரிக்கும் அழகை இரண்டு பக்கம் அவரால் மட்டுமே எழுத முடியும்(ரசிக்கும் படி).

என்னுடைய பள்ளி நாட்கள் முடிந்து நான் கல்லூரியில் சேர தயாராய் இருந்த அற்புத நாட்கள் அவை. எவ்வளவு பெரிய புத்தகமாய் இருப்பினும் 2 நாட்களுக்குள் முடித்து விட்டு, மாலைகளில் கிருஷ்ணன் கோயில் திறப்பு மணியோசை கேட்டபடி புத்தகம் துளாவும் அந்த நாட்களில் நான் என்னை பெரிய அறிவு ஜீவியாய் நினைத்து கொள்வேன், நாவல்கள் தந்த மனவெளி ஒரு புறம் இருக்க கணையாழியில் நான் வாசித்து எனக்குபுரியமலே இருந்த கவிதைகள் திடீர் என்று ஒரு மாய தருணத்தில் புரிய தொடங்கிய பொது என் வாசிப்பின் மற்றொரு வாசல் திறந்து கொண்டது, இந்த முறை திறந்த வாசலின் வழி ஜிலு ஜிலு என குழுமையான காற்றும் வீசியதெனில் கதவை மூட தோன்றுமா என்ன ?

வாசிப்பின் சுகந்தம் தொடரும்...

வாசிப்பின் மனவெளி-1

2010-06-08T03:57:00.000-07:00

ஒரு இளங்காலையின் அழகை, மென் காற்றின் சுகத்தை, வசந்த கால மாலையில் பறவைகளின் இன்பகூச்சலை, நதியின் சலசலப்பை நான் நேரடியாக உணர்ந்ததை விட புத்தகத்தில் அதை வாசித்த பின் உணர்த்த போது அவை இன்னும் அழகான அனுபவத்தை எனக்கு ஏற்படுத்தியதுண்டு.அவ்வளவு நாள் நான் பார்த்த அதே வானத்தை, மலையை, மழையை வேறு ஒரு மந்திர கண்ணாடியின் வழி பார்க்கும் ஒரு அற்புத உணர்வை எனக்கு தந்தது வாசிப்பு.

பதின்மங்களின் தொடக்கத்திலேயே எனக்கு வாசிப்பில் ஒரு ஈடுபாடு வந்து விட்டிருந்தது,முதலில் ஆங்கிலத்தில் தொடங்கிய என் வாசிப்பை பொன்னியின் செல்வனும், சிவகாமியின் சபதமும் தமிழின் பக்கம் இழுத்து வந்தன. கற்பனையிலேயே இவ்வளவு பெரிய அற்புதத்தை எழுத முடியுமா என பிரமித்த நான் பிற்பாடு நாயகன் சுரங்க பாதையின் இருட்டில் பதுங்கினால் நானும் அவன் நிழலாய் திரிந்தேன், நாயகி கடலில் படகோட்டினால் நானும் அவளுடன் சேர்ந்து துடுப்பு வலித்தேன், அவள் வெட்கப்படும் போது எனக்கும் கன்னங்கள் சூடானது. கற்பனை செய்து கொண்டே படிக்க வசமாய் சித்திரங்கள் வேறு இருந்ததால் திரைப்படம் போல ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அந்த கற்பனை வெளி அந்த வயதில் பெரிய பிரமிப்பிற்குரியதாய் இருந்தது, இன்றும் கூட அந்த பிரமிப்பு தீராமல் தான் இருக்கிறது, இதற்கு இடமாறு தோற்ற பிழை கூட காரணமாய் இருக்கலாம்.

இடமாறு தோற்ற பிழை பற்றி சொல்வதெனில்(விவரமாக அறிய இங்கேசொடுக்கலாம் )ஒரு மழை நாளை நான் ஜன்னலருகே ராஜாவின் இசையோடும், சூடான தேநீரோடும் கழிக்கிறேன் அந்த நாள் என்னுள் ஆழமாய் பதிந்து போகிறது, மற்றொரு நாளும் மழை பொழிகிறது அன்று நன்றாக நனைந்தும் விடுகிறேன் எனினும் என் மனதில் முன்பொருமுறை மழையை நான் ரசித்ததே அற்புதமான மழை நாளாய் நினைவில் இருப்பின் அது தான் இடமாறுத்தோற்றபிழை, இது மறுபடியும் நாம் வாசித்த புத்தகத்தையே மீள் வாசிப்பு செய்யும் போது ஏற்படும் நமக்கு. இதை போன்ற தோற்ற பிழைகளில் இருந்து தப்பி மீள் வாசிப்புக்கு போவதெனில் நிறைய அற்புதமான விஷயங்களை நாம் கண்டுகொள்ள இயலும். இதை பொன்னியின் செல்வனில் ஒரு பகுதியிலே நான் நன்றாக உணர்தேன். அதில் வானதி குந்தவைடம்(இரு முக்கியமான கதாபத்திரங்கள் -தலைவிகள்) பேசும் தருணங்களை நான் அவ்வளவு சிறப்பாய் வாசித்தது இல்லை, ஆனால் ஒரு முறை ஆழமாய் வாசித்த போது, வானதி சொல்கிறாள் 'அவர் சூரியனை போல நானோ பனித்துளி போல பனித்துளி சூரியன் மேல் ஆசைபடலாமா? அது தான் நடக்குமா என்கிறாள், அதற்கு குந்தவை சொல்கிறாள் பனித்துளியாய் இருந்தாலும் அந்த சூரியனையே உனக்குள் பதுக்கி வைக்கிறாயே என்று, அதற்கு வானதியும் ஆனால் கடைசியில் பனித்துளி காணாமல் போகிறதே என்று சொல்லி வருந்தும் போது குந்தவை சொல்கிறாள் பனித்துளியை அனைவரும் பார்ப்பது சூரியனுக்கு பொறாமையாய் இருப்பதால் அது பனித்துளியை தன்னுள் ஒழித்து வைத்து இரவானதும் மறுபடியும் வெளியில் விடுகிறது' என்றும் தொடரும் அந்த விளக்கம் எனக்கு இதுவரை நான் யோசித்திராத ஒரு வெளியை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியது.

இதற்கு பின் நான் நா . பார்த்தசாரதியின் படைப்புக்களை வாசிக்க தொடங்கினேன், அவை என்னை சரித்திர உலகத்தில் இருந்து இழுத்து வந்து எதார்த்த மனிதர்கள் நடுவில் விட்டு விட்டன, எனினும் அற்புதமான மலையடிவாரத்தின் குழுமையையும், அப்படி இதமான குளிரில் அன்பு நெஞ்சங்களின் பவித்ரமான காதலையும் நினைவு படுத்தும் அவரின் படைப்புகளான குறிஞ்சி மலர்கள், பொன் விலங்கு, சத்திய வெள்ளம் எல்லாம் படிக்க படிக்க திகட்டாதவை. இப்படி கற்பனைகளில் கிடந்த என்னை புரட்சிகரமான எழுத்துக்களுக்கு இட்டு சென்ற நாவல் தாய். முற்றிலும் புதிய பரிமாணமாய் வாசிப்பு மறுபடியும் என் எண்ணங்களை திசை மாற்றியது.

வாசிப்பின் இசை தொடரும்....

காதலால் விழுந்தேன்-1

2010-06-06T21:13:00.000-07:00

காதலால் விழுந்தேன் என்ற பதிவின் தொடர்ச்சியான இந்த பதிவில் எப்படி பட்ட ஒரு திகிலான சுழலில் நான் சிக்க நேர்ந்தது என்பதை விவரிக்க எண்ணுகிறேன். நான் அந்த மருத்துவரிடம் பேசியபடியே(அவரின் பெயர் சுதாகர் என்று ஒரு நினைவு) நடந்தபோது நாங்கள் அந்த பெண் இருந்த இடத்தை நெருங்கி விட்டோம், ஆனால் அந்த இடம் வந்ததுமே அவர் அய்யய்யோ அங்கே ஒரு சுமோ நிற்கிறதே அதில் நிற்கும் ஆட்கள் அவள் உறவினர்கள்,என்னை ஏற்கனவே குத்தியவர்கள் அதனால் தனியே போய் விடாதீர்கள் உங்கள் மேல் அசிட் ஊத்தி விடுவார்கள் என்னுடனே வாருகள் என்றார் எனக்கு தலையும் புரியவில்லை வாலும் புரியவில்லை நான் திரும்பி அந்த காரில் இருந்த மனிதர்களை பார்த்தேன் கையில் பெரிய கம்புகளுடன் இருந்தார்கள் பயத்தில் கை கால்கள் சில்லிட்டு விட்டன இப்படி ஒரு உதவி நமக்கு தேவையா என்று முழித்து கொண்டு நின்ற போது என் சகோதரர் ஆகி விட்ட மருத்துவர் வாருங்கள் ஓடி விடலாம் இங்கேயே நின்றால் அவர்கள் என்னை நிச்சயம் அடிக்க வருவார்கள் அவர்கள் பார்க்கும் முன் நாம் ஓடி விடலாம் பிறகு வந்து நானே என் காதலியை அழைத்து போயகொள்கிறேன் இப்போது உங்களை காப்பற்றி விடுகிறேன் என்று சொன்னார், மனிதர் என்னை காப்பற்றுகிறாரா அல்லது என்னை சிக்கலில் மாட்டி விட்டாரா என்பது அந்த பரம்பொருளுக்கே வெளிச்சம்.

பயத்தில் எனக்கு அழுகை வரும் போல இருந்தது எனினும் அதற்கெல்லாம் நேரம் இல்லாததால் அவருடன் ஓட தொடங்கினேன், நாங்கள் இருவரும் முள் காடு, வயல் வெளிகள் என்று ஒவ்வொரு இடமாய் ஓடி கொண்டிருந்தோம், சுமார் மூன்று மணி நேரம் ஓட்டம், தூரத்தில் அந்த சுமோ துரத்தி கொண்டே வந்தது எனக்கு பயம் ,எரிச்சல், கோவம் என்று கலவையான உணர்வுகள். 'நீங்கள் காதலித்தால் நீங்கள் இருவரும் செத்து தொலைக்கலாமே அநியாயமாய் என்னையும் இதில் எதற்காய் இழுக்க வேண்டும் என்று, இப்படி ஒரு காதல் உங்களுக்கு தேவையா என்றெல்லாம் திட்டி கொண்டே ஓடினேன்(அப்போதும் என்னுடைய ஒரு கொயர் நோட்டையும் என் பர்சையும் விடவில்லை). தண்ணீர் குடிக்க ஒரு வீட்டில் ஒதுங்கிய போது அவர்கள் நாங்கள் இருவரும் காதலர்கள் என்று நினைத்து விட்டார்கள் எனக்கு எரிச்சல் தாளவில்லை. இதற்குள் நாங்கள் திருநெல்வேலியை விட்டு 5, 6 கிலோமீட்டர்கள் தள்ளி ஓடி வந்து விட்டோம். எனக்கு திடீர் என்று என்னுடன் ஓடி வந்து கொண்டிருந்த மருத்துவரின் பேரிலேயே சந்தேகம் வந்தது ஒரு வேளை இதெல்லாம் என்னை கடத்துவதற்கான சதியோ என்று ஆனால் அதற்கான காரணங்கள் இல்லை, அவரே என்னை இதில் இழுத்து விட்டுவிட்டதர்கான குற்ற உணர்வில் இருந்தார்.

மாலையானால் என்னை என் சித்தப்பா வந்து அழைத்து போக வருவதை கூறி இருந்தார்கள் எனக்கு அது வேறு பயம் எப்படி இவர்களிடம் இருந்து தப்பி அங்கே போவது என்று. ஒரு இடத்தில ஒளிந்து அமர்ந்திருந்த போது விடமால் ஷஷ்டி கவசம் சொல்லி இறைவா எப்படியாவது எங்களை காபற்றிவிடு என்று வேண்டினேன், இதற்குள் ஒரு ஆடு மேய்க்கும் சிறுவன் அவங்க அங்க தான் இருகாங்க என்று கத்தினான் உடனே எனக்குள் ஒரு அதித சக்தி புகுந்தது போல வேகமாய் நான் அந்த மருத்துவர் என்னை பற்றி இருந்த கையை உதறி விட்டு தூரத்தில் தெரிந்த நெடுஞ்சாலையை நோக்கி ஓடினேன், சிஸ்டர் சிஸ்டர் வேண்டாம் அவர்கள் வருகிறார்கள் என்று சொன்னபடியே அவரும் என் பின்னால் வந்தார் நான் வேகமாய் ஓடி அந்த நெடுஞ்சாலையில் வந்த ஒரு பேருந்தை நிறுத்தினேன். உடனே அதுவும் நின்றது, அதில் ஏறி அமர்ந்தேன் சுதாகரும் என்னுடன் ஏறி வந்து என்ன சிஸ்டர் இப்படி செஞ்சிடீங்க பின்னால பாருங்க சுமோ வந்திட்டு இருக்கு என்று சொன்னார், நான் உடனே தயவு செஞ்சு என்னை விட்டு விடுங்கள் நான் போய் கொள்கிறேன் நீங்கள் உங்களை காப்பற்றி கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லி விட்டு பேருந்து எங்கே போகிறது என்று கேட்டேன். அப்போது தான் பேருந்து தாழயுத்து என்ற இடத்திற்கு செல்வது தெரிந்தது அங்கே போய் இறங்கி வேறு ஒரு பேருந்தில் தான் மறுபடி திருநெல்வேலி வரவேண்டும், எனினும் நான் பயணசீட்டு வாங்கி விட்டேன், மூன்று நிறுத்தங்கள் வரும் என்று சொன்னார்கள். எனக்கு பயமாய் இருந்தது பின்னால் வரும் சுமோவை நினைத்தும் அந்த மருத்துவரின் நிலைமை குறித்தும், நான் தப்பி விடுவேன் என்ற எண்ணம் எனக்கு ஏனோ வந்து விட்டிருந்தது.

அடுத்த நிறுத்தம் வந்த உடன் அங்கே நிறுத்தத்தில் நின்ற பெண் ஒருத்தி மருத்துவரை பார்த்து இவன் தான் இங்கே தான் நிற்கிறான் என்று கூவினாள் உடனே இவர் பேருந்தில் இருந்து இறங்கி தெருவுக்குள் வேகமாய் ஓட ஆரம்பித்தார் அத்துடன் அவரை சில ஆண்கள் ஆயுதங்களுடன் துரத்தினார்கள் பேருந்து கிளம்பி விட்டது என்னால் நம்ப முடியவில்லை நான் இந்த பிரச்சனையில் இருந்து தப்பி விட்டுருந்தேன், ஆனால் என் பதட்டம் அடங்கவில்லை, பாவம் அந்த மருத்துவருக்கு என்ன ஆயிற்றோ என்ற வருத்தம் இருந்தது , சிஸ்டர் சிஸ்டர் என்று அவர் ஆழைதது நினைவு வந்து கொண்டே இருதது. பிறகு இன்னொரு பேருந்தை பிடித்து நல்ல பிள்ளை போல என் பயிற்சி இடத்திற்கு போய் அமர்ந்திருந்தேன் சித்தப்பா வந்து அழைத்த போது எதுவுமே அவரிடம் சொல்ல வில்லை , மறுநாள் செய்தி தாளை நடுக்கத்துடன் பார்த்தேன் ஏதேனும் மரண சம்பவங்கள் இருக்கிறதா என்று எதுவும் இல்லை ஒரு புறம் நிம்மதியும் மறுபுறம் வருத்தமுமாய் இருந்தது. அந்த மருத்துவரிடம் ஓடும் போது சொல்லி இருந்தேன் இப்படி ஆட்களை பலி கொடுக்கும் அளவுக்கு என்ன இருக்கிறது காதலில் என்று அவர் சொன்னார் காதலிபீர்கள் நீங்கள் அப்போது புரியும் உங்களுக்கு என்று அதுவும் நடந்து தான் விட்டது.

அந்த மருத்துவருக்கு அந்த பெண்ணுடனே கல்யாணம் நடந்திருக்குமா அவர்களுக்கு குழந்தைகள் இருக்குமா, அலல்து அவர் உயிருடன் இருக்கிறாரா.
அவ்வளவு நேரம் ஓடிய போது அவரிடம் கேட்ட தகவல் படி அவரின் காதலி வெகு அழகாய் இருப்பாளாம் அவளை ஒரு முறை கூட பார்க்க முடியாமல் போனோமே, அந்த காதல் என்னவாகி இருக்கும், இவர்களை எதிர்க்கும் இந்த ஜாதி மதம் பார்க்கும் சமுதாயம் எப்போது திருந்தும் என்றெல்லாம் எண்ணியபடி இருப்பேன் எனினும் எனக்கு ஆபத்து வந்த போது நானும் அந்த காதலை எதிர்க்க தானே செய்தேன் என்ற குற்ற உணர்வுடன், உடனே நானே தனக்கு மிஞ்சி தானே தானமும் தர்மமும் என்றும் சொல்லிகொள்வேன்.

காதலால் விழுந்தேன்

2010-06-03T23:31:00.000-07:00

எனக்கு நிகழ்ந்த ஒரு வித்தியாசமான அனுபவம் இது, இதை பற்றி நினைத்து பார்க்கும் போது இன்றும் இது நமக்கு தான் நிகழ்ந்ததா என்று நம்ப முடியாத ஒரு தன்மை என்னுள் படரும். கேட்க்கும் எவரும் இதுவரை நம்பியதில்லை, இப்படி உங்களுக்கு நடந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லையே என்று தான் சொல்வார்கள், காதல் மனிதனை படுத்தும் பாட்டில் நான் மட்டும் என்ன விதி விலக்கா.

அப்போது நான் கல்லூரியில் இரண்டாம் ஆண்டு படித்து கொண்டு இருந்தேன், என் கல்லூரியில் விடுமுறை ஆரம்பித்து இருந்தது, அந்த நாட்களிலும் எங்களை எதாவது ஒரு தொழில் பயிற்சி செய்தது சான்றிதழுடன் தான் நீங்கள் வர வேண்டும் என்று நிபந்தனை இட்டிருந்தார்கள்(படுத்தினார்கள்) , நானும் அதற்காய் திருநெல்வேலியில் இருந்த என் சித்தி வீட்டில் தங்கி பயிற்சிக்கு சென்று வந்தேன், அன்று ஒரு சனி கிழமை என்னுடைய பயிற்சியின் இறுதி நாள் , சில மணி நேரம் இருந்தாலே போதும் அன்று அதனால் மதியம் இரண்டு மணி போல கிளம்பி ஒரு பேருந்தில் (10 நிமிஷங்கள் தான்) ஏறி என் பயிற்சி அலுவலகம் இருக்கும் நெல்லை சந்திப்புக்கு சென்றேன்.

இறங்கிய உடனேயே என்னை சிஸ்டர் என்று ஒருவர் அழைத்தார், நின்று என்னை தான என்று திரும்பி பார்த்தேன்(இது தான் மிகபெரிய தப்பு), ஒரு அடையாள அட்டையுடன் என்னிடம் வந்தார்.வந்தவர் சிஸ்டர் நான் ஒரு அரசு மருத்துவன், எனக்கு ஒரு அவசர உதவி செய்ய முடியுமா என்று கேட்டார், என்ன உதவி என்று கேட்டேன். அவர் அதற்கு என் தோழியுடன் நான் சினிமாவிற்கு வந்தேன் அவள் ஒரு முஸ்லிம் அவளுடைய உறவினர்கள் இங்கே வந்திருப்பதால் என்னுடன் வந்தால் அவர்கள் அவளை திட்டுவார்கள் ஆகையால் நீங்கள் என்னுடன் அவள் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்து
அவளை இதே இடத்தில விட்டு விடுங்கள் அவளே போய் விடுவாள் என்று சொன்னார். எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை முதல், இது நமக்கு தேவை இல்லாத தொல்லை என்று தோன்றியது எனினும் பயம் வரவில்லை. எதற்காக இப்படி எல்லாம் சினிமாவிற்கு வந்து மாட்டி கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டு விட்டு எங்கே இருகிறார்கள் என்று கேட்டேன். அவர் உடனே இதோ இங்கே தான் அருகில் என்று எனக்கு தெரிந்த ஒரு இடத்தை சொன்னார்.

சரி என்று அவருடன் சென்றேன்(இதை தான் தொல்லையை தோளில் தூக்கி போட்டு கொள்வது என்பது), போகிற வழியில் தான் அந்த பெண் இவரின் காதலி என்பதே எனக்கு புரிந்தது (என் வெள்ளந்தியான மனசுக்கு நட்பை காதல்னு தப்பாய் பார்க்க கூடாது என்று தடை வேறு போட்டு வைத்திருந்தேன்). அதுவும் அந்த காதல் வெகு சிக்கலான ஒரு கதையாய் போய் கொண்டிருப்பதை அந்த மருத்துவர் என்னிடம் சொன்னார். அவருடைய அப்பா இதற்காய் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும், அந்த பெண்ணை அவர்கள் வீட்டில் கொடுமை படுத்தி அவள் மாமாவிற்கே கட்டி வைக்க முயல்வதாகவும், இதை எதிர்த்து இவர் அவளை கூட்டி கொண்டு ஓட அதனால் கத்தி குத்து வாங்கிய காயத்தை எனக்கு காட்டினர். அப்போது தான் நான் எவ்வளவு பெரிய சிக்கலில் மாட்டி இருக்கிறேன் என்ற பயம் எனக்கு வந்தது, உடனே என்னை தயவு செய்தது விட்டு விடுங்கள் நான் போய் விடுகிறேன் நீங்களே உங்கள் காதலியை பார்த்து கொள்ளுங்கள் என்று சொன்னேன், அவர் அதற்கு இல்லை சிஸ்டர் எனக்காக தயை கூர்ந்து அவளை (பதிவாளர் அலுவலகம் இருக்கும் இடத்தை சொல்லி) அங்கே மட்டும் கொண்டு விட்டு விட்டு சென்று விடுங்கள் மற்றதை நான் பார்த்து கொள்கிறேன் என்று சொன்னார. எனக்கு பயம் ஒரு புறம் இருந்தாலும் அப்போது தான் பூவே உனக்காக படம் வந்த புதிது, அதனால் நாமும் காதலை சேர்த்து வைப்போமே என்ற எண்ணத்தில் சரி என்று விட்டேன். இதற்கு பின் தான் கில்லி படத்தில் வருவதை போன்ற பல சுவாரஸ்யமான காட்சிகள் எல்லாம் வந்தது.

2010-05-06T02:21:00.000-07:00

என் இழுப்பறையில் வசிக்கும் அவைகளுக்கு
கனிவாய் பேசவும்
பரிவாய் தலைகோதவும்
பிரியமாய் ஊக்க படுத்தவும்
அக்கறையாய் புத்தி சொல்லவும்
நன்றாக தெரியும்
இழுப்பறையை திறக்கும் போதெல்லாம்
குழந்தையை போல்
கை ஆட்டி அழைத்து
தன்னை தூக்க சொல்லும்
கையில் வந்த உடன்
பழங்கதைகள் பேசி சிரிக்க வைக்கும்
பாசம் பேசி இமை நனைக்கும்
என் கால்களை பறித்து
சிறகை பொருத்தி விட்டு
வாய் பொத்தி குலுங்கி சிரிக்கும்
பச்சை மசியில்
ஆங்கில கூட்டெழுத்தில் அப்பாவையும்
பத்திக்கு பத்தி நிற்க என்று முடித்து வடிவான
எழுத்தில் அம்மாவையும்
பொடி எழுத்தில் தோழியையும்
என்னிடம் அழைத்து வரும்
அது வெறும் கடிதமல்ல
நீங்காமல் ஒலிக்கும் நேசத்தின் இசை.

எட்டாம் திருநாள்

2010-04-07T21:29:00.001-07:00

ஏப்ரல் மாதத்தை நினைத்தாலே மனது குதூகலத்தில் குதியாட்டம் போடும்.
ஊரில் இருந்து கிளம்பி வரும் சித்தி, சித்தப்பா, அத்தை, மாமா, அண்ணி, மதனி என்று வீடேநிறைந்திருக்கும் அற்புத நாட்களின் மாதம் அது. அவ்வளவு நாள் ஓடி கொண்டிருக்கும்தாமிரபரணி இவர்கள் எல்லா ம் வந்த உடன் தான்மிகவும் அழகாய் தெரியும், மூட்டை துணியுடன்கூட வரும் பெ ரியவர்கள் துவைத்துமுடிக்கும்வரை எங்களுக்கு களியாட்டம் தான். செல்கள்எல்லாம் சிலிர்த்து குதுகலிக்கும் அந்தஆற்றங்கரை குளியல் தான் விடுமுறையின்சொர்க்க வாசல்.

சீட்டாட்டம், தாயக்கட்டம், காவேரி ஆட்டம்என்று களைகட்டும், அதிலும் காவேரி கட்டம்ஏப்ரலுக்கே எழுதி வைத்த வி ளையாட்டு என்று நான் சின்ன வயதில் நினைத்ததுண்டு, ஏனெனில்அந்த விளையாட்டு தாயக்கட்டம் போலவே தான் இருக்கும் எனினும் கொடியை போல வரையபட்டிருக்கும் கட்டத்தில் இரு அணிகளாய் பிரிந்து கொடியின் நுனியை அடைவதே இலக்கு, அணிக்கு குறைந்தது 5 பேர் வீதம் விளையாடும் போது சுவாரஸ்யம் அதிகரிக்கும், காய்களைவெட்டுவதை நாங்கள் 'கொத்து' என்று அழைப்போம்,
இப்படி காய்களை கொத்திய பின் கொத்தாட்டை விளையாட வேண்டும் அப்படி விளையாடும்போது 12 விழுந்தால் 3 போட்டே ஆக வேண்டும் அப்படி 12 போட்டுவிட்டு 2 போட்டால்வெட்டியது செல்லாமல் போய் பழையஇடத்திற்கே போக நேரும், பெரியவர்கள்சிறியவர்கள் என்று இல்லாமல் எல்லோரும்தங்கள் அணிகளுகாய் 'வச்சதேங்காய்தொட்டதேங்காய், கொதிட்டா போதுமா, கொத்தாட்ட விளையாடு டே பாக்கலாம் , 12 -2 தான் விழும் ' இப்படி எல்லாம் சண்டை இட்டுவிளையாடும் போது பொழுது ரெக்கை கட்டிபறக்கும். அதிகம் பேசாத சித்தப்பா மாமாக்கள்கூட சில வேளை காவேரி கட்டத்தில் எதாவதுஒரு அணியில் இணைத்திருப்பார்கள் .

4 மணி ஆனதுமே மல்லி அரும்பு வாங்கி கட்ட தொடங்கும் மதனியும், பாட்டியும் எங்கள்கண்ணாமூச்சி ஆட்டத்தை ரசித்தபடி பூக்கட்டுவார்கள். சிறிய முற்றத்திலேயே ஒரு புறம்சைக்கிள்களும் ஒரு புறம் திண்ணைகளுமாய் இடித்து கொண்டாலும் விளையாட்டில் சுவைகூடுமே தவிர குறைந்ததில்லை. இரவானதும் நிலா சோறு என்று பாட்டி பெரிய குண்டா நிறையபிசைந்துகொண்டு வரும் தயிர் சாதத்தை துவையல், குழம்பு சகிதம் உருட்டி குடுக்க, வட்டமாய்அமர்ந்து உண்ணும் போது, தொண்டைக்குள் வழுக்கி கொண்டு ஓடும் அந்த நிலா சோறை விடஉலகிலேயே வேறு எதுவும் அவ்வளவு ருசியானதாய் இருந்ததில்லை.

பங்குனி திருவிழாவுக்கு கொடி ஏறினால் இன்னும் குதூகலம் தான், 10 நாள் நடக்கும் அந்ததிருவிழாவில் எட்டாம் நாள் எங்கள் ஊரில் சிறப்பாய் நடப்பதால் நாங்கள் எட்டாம் திருநாள்என்று சொல்வோம். திருவிழா நாட்களில் இரவில்மெல்லிசை, பட்டிமன்றம், கதாகாலசேபம் இப்படிஎவ்வளவோ சுவையான நிகழ்சிகள் நடக்கும். இந்ததிருவிழாவே சிவன் பார்வதியின் திருமணத்தை பார்க்கஎல்லா முனிவர்களும் கைலாயம் சென்றதால், தெற்கு பகுதிஆட்கள் இல்லாமல் உயர்ந்து விட்டதால் அதை சரி செய்யஅகத்திய முனிவரை அனுப்பி வைத்தாராம் சிவன், அப்போது அகத்தியமுனிவர் நான் தெற்கே சென்றால்என்னால் உங்கள் திருமணத்தை தரிசிக்க முடியாதேஎன்றுவருந்திய போது, கவலை கொள்ளாதே பத்துநாட்களில் உன்னை வந்து பார்த்து உனக்கு நாங்கள்இருவரும் மணக்கோலத்தில்காட்சி தருவோம் என்றுவாக்களித்தாராம், அப்படி கொடுத்த வாக்கை காப்பாற்றியசிவனும் பார்வதியும் வந்து
அகத்தியருக்கு காட்சி தருவதே இந்த திருவிழாவின் சிறப்பு. கிழக்கில் சிவன் கோயில் இருந்தது (எங்கள் வீட்டிற்குஅருகில் ), மேற்கில் அகத்தியர்கோயில் இருந்தது, கிழக்கில் இருந்து சிவனும் மேற்கில் இருந்துஅகத்தியரும் தேரில் அழைத்து வரபடுவார்கள், இவர்கள் மூவரும் சந்தித்து கொண்டு அருள்பாலிக்கும் அந்த தருணத்தை நாங்கள் காட்சி என்று அழைப்போம்.

எட்டாம் நாள் கும்பிடு நமஸ்காரம் வெகு பிரபலமாய் கொண்டாடப்படும், இந்த வைபவத்தின்போது கோயிலை சுற்றி நேர்த்தி கடன் செலுத்த திரளாய் மக்கள் உருண்டு வருவார்கள், உருண்டுவருவது ஒரு பக்தகூட்டம் எனில், அதை பார்க்க போவோரின் கூட்டமே அதிகமாய் இருக்கும். இப்படி வெயிலை பொருட்படுத்தாது இந்த கும்பிடு நமஸ்காரத்தை பார்க்க போகும்பக்தர்களுக்கு பானகரம், தண்ணீர் பந்தல், நீர் மோர் என்று கொடுத்து அவர்களின் தாகத்தைதீர்ப்பது ஒரு புண்ணியம். ஆதி அண்ணன் வீட்டில் எப்போதுமே பானகரம் ப ந்தல் இருக்கும், எங்களுக்கெல்லாம் செம்பு செம்பாய் சாலாஅக்கா(ஆதி அண்ணனின் தங்கை) கொடுத்துவிடுவாள், அதை குடித்தபடி சுவாரஸ்யமாய்காவேரி கட்டம் தூள் பறக்கும், பெரியவர்கள்கூட்டஞ்சோறு செய்வதில் முனைத்திருப்பர். மாலையில் தேர் வரும் போது
பட்டு பாவாடை உடுத்தி, குஞ்சம் வைத்துதலைவாரி பூ முடித்து தயாராய் காட்சி பார்க்கபோன நாட்கள் எல்லாம் எதோ வேறு ஒருஜென்மத்தில் நிகழ்ந்த விஷயங்களாய்தோன்றுகிறது. இப்படி காட்சி பார்க்க வரும்இளம் பெண்களை பார்க்க வரும் இளைஞர் பட்டாளங்களுக்கும் குறைச்சல் இல்லை. இப்போதும் அதே திருவிழாக்களும் எப்ரில்களும் வந்து போகிறது, ஊருக்கு அழைக்கும்அம்மாவிடம் சாக்கு சொல்லி தவிர்க்கும் போது காதோரம் சலசலத்து கேலி செய்யும் என் ப்ரியநதி....

கண்ட நாள் முதலாய் காதல் பெருகுதடி- 2

2010-03-22T03:32:00.000-07:00

கவின் சூர்யா நட்பின் கதையை சொல்லி விடும் முன் குழலியை(பூங்குழலி)
இங்கு அறிமுக படுத்துகிறேன். குழலி கவினின் இனிய ரசனைக்குரிய அன்பான தோழி.
பள்ளியில் ஒன்றாக படித்த போது மலர்ந்த அவர்களின் நட்பில் எப்போதுமே ஒரு அழகு இருந்தது. வெவ்வேறு கல்லூரிகளில் இருவரும் படிக்க போனபோது, அந்த நட்பு இன்னும் ஆழமானது. குழலியையும் கல்லூரியில் காதல் ஆட்கொண்டது, அந்த காதலால் சில நட்புகளும் அவளுக்கு அறிமுகம் ஆனது. விடுமுறைகளில் ஆற்றங்கரைகளில் அமர்ந்து கல்லூரி கதைகள் பேசும் போது குழலியின் பேச்சில் எப்போதாவது சூர்யாவும் இருப்பான்.

கவினும் சூர்யாவின் முதல் சந்திப்பே குழலி அக்காவின் திருமணத்தில் தான் நிகழ்ந்தது. அப்போது கவினுக்குள் சூர்யாவை பற்றிய பெரிய எண்ணங்கள் எதுவுமே இல்லை, அதே போல சுர்யாவும் தன் தோழியின் தோழி என்ற சின்ன அறிமுகத்தோடு பிரிந்து சென்றனர். கவினுக்கு குழலியின் காதலனை சந்திக்கும் ஆவலே அதிகம் இருந்தது அப்போது. கல்லூரி முடிந்த போதே, குழலியின் காதலும் முடிந்து போனது. அந்த காதலால் அவளுக்கு ஏற்பட்ட வலியை கவினும் சூர்யாவும் குறைக்க எண்ணினர் இந்த எண்ணங்களின் ஒற்றுமையே பின்னாளில் அவர்களை இணைத்தது.

குழலியை சென்னைக்கு அழைத்து வந்த கவின், விடுதியில் தங்கி வேலை தேடி கொண்டிருந்தாள். குழலிக்கு வந்த மறுநாளே வேலை கிடைத்திருந்தது, எனினும் குழலியின் சோகத்தை போக்க எண்ணி அவள் தோழர்களிடம் பேச சொல்லி ஊக்குவிப்பாள் கவின். சூர்யாவும் குழலியை மகிழ்விக்க எண்ணி அடிக்கடி அவளை அழைப்பதுண்டு, குழலியிடம் அலைபேசி இல்லை, கவினின் எண்ணிலேயே சூர்யா குழலியை அழைப்பான். இப்போது கவினின் மதிப்பில் சூர்யாவை பற்றிய எண்ணம் உயர்ந்திருந்தது. எனினும் கவின் சூர்யாவை வர்ணிக்கும் போது அவன் எந்த பெண்களிடமும் அதிகம் பேசி பழக விரும்பாதவன் என்றும் எந்த பக்கத்தில் இருந்து பார்த்தாலும் முறைக்கிற மாதிரி இருக்கும் என்றும் தான் சொல்லி இருந்தாள்.

சூர்யாவின் அலைபேசி என்னை பார்த்ததுமே அலைபேசியை குழலியிடம் தந்துவிடும் கவின், ஒரு நாள் குழலி இல்லாத போது வந்த அழைப்பில் தான் முதலில் சூர்யாவுடன் பேசினாள். குழலி இருக்காங்களா என்று அதிகாரமாய் கேட்ட அந்த ஒற்றை வார்த்தையிலேயே சற்றே கவினுக்கு கோபம் ஏற்பட்டது, "இங்க யாரும் டெலிபோன் பூத் வச்சு நடத்தல, குழலி ஆபீஸ் போயிருக்கா" என சொன்ன உடன், திகைத்து போன சூர்யா, "சாரி எப்படி கேக்கணும்னு சொன்னீங்கன்னா அப்படியே கேட்டுருவேன்" என்று சொன்னான், இப்போது கவினுக்கு ஒரு புறம் திகைப்பும் மறுபுறம் தேவை இல்லாமல் பேசி விட்டோமோ என்ற சங்கடமும் வந்தது எனினும், "இல்ல போன் என்னோடதுனு தெரியும் கவின் எப்படி இருக்கீங்கனு ஒரு வார்த்தை கேக்கலாமே" என்று உளறி விட்டு வைத்து விட்டாள்.

கவினுக்கு மறுநாள் ஒரு அழைப்பு வந்தது தெரியாத எண்ணாய் இருக்கிறதே என்று யோசித்து கொண்டே எடுத்த பொது சூர்யாவின் குரல், "எப்படி இருக்கீங்க கவின்? ", திகைத்து விட்டாள் கவின். இந்நேரம் குழலி இருக்க மாட்டாளே எதற்காக இந்த அழைப்பு என்று அவள் சிந்திக்கும் போதே , நீங்க தானே நேத்து கேக்க சொன்னீங்க, அதான் போன் பண்ணி கேட்டேன் என்று சொன்ன சூர்யாவிடம் அன்றிலிருந்து பேசலாம் என்ற எண்ணம் தோன்றியது, எனினும் இவனுக்கு பெண்களை பிடிக்காது நாமே பேச தொடங்கினால் நம்மை தப்பாய் எடை போட்டு விடுவானோ என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் இருந்தது.
இதை சூர்யாவே தகர்த்தான். அவளை சீண்டி விடவே பெண்களை கேலி செய்யும் குறுஞ்செய்திகளை அனுப்பி விடுவான், கவினுக்கு கோபம் எழும் உடனே பதில் அனுப்ப தொடங்கி அப்படியே பேச்சு நீளும். சூர்யாவுக்கே ஆச்சர்யமாய் இருந்தது தான் எதற்காக கவினிடம் பேச விரும்புகிறோம் என்ற கேள்வி அவனுக்குள்ளும் எழுந்து கொண்டு தான் இருந்தது. தினமும் அவள் அழைப்பிற்காக காத்திருப்பதும் அவனுக்கு சுகமான ஒரு அனுபவமாய் இருந்தது.இப்படி தொடங்கிய இந்த நட்பு இனிதே காதலில் முடிந்தது.

கவின்- சூர்யா இருவருக்கும் அப்பா இல்லாததால் இவர்களின் திருமணத்திலும் எந்த எதிர்ப்பும் இல்லை. இவர்கள் காதலுக்கு இவர்களே தான் எதிரிகள். இவர்களுக்கு காதலிக்க எவ்வளவோ நேரம் இருந்தது.என்னை கேட்டால் காதல் கதைகளில் அப்பா அம்மாவின் எதிர்ப்புகள் எல்லாம் ஒரு குறிப்பிட்ட கால அளவு வரை தான். காதலர்கள் பிரிவதும் ஒன்று சேர்வதும் அவர்களின் பிரியங்களையும் புரிந்துகொள்வதிலுமே பொதிந்திருப்பதாய் தோன்றுகிறது. கவினுக்கும் சூர்யாவிற்கும் பரஸ்பர அன்பு நிறைய இருந்தது அவர்களுக்குள் நம் காதல் தோல்வி அடைந்து விடுமோ என்ற தடுமாற்றம் சிறிதும் இருக்கவில்லை. இவர்கள் காதல் வாழ்க்கையில் பல நகைச்சுவையான விஷயங்கள் நடந்ததுண்டு, அவை எல்லாம் மெல்ல சொல்லிகொள்ளலாமே....

கண்ட நாள் முதலாய் காதல் பெருகுதடி.....

2010-03-12T21:35:00.000-08:00

அது ஒரு அற்புதமான உணர்வு காதலுக்கு முன்னும் , நட்பிற்கு அடுத்த நிலையிலுமான அந்த காலம் சுவாரஸ்யங்கள் நிறைந்தது. அப்படி பல சுவாரஸ்யங்களுக்கு சொந்தகாரர்களாய் இருந்து அதை அனுபவித்த கவின்மொழியும் சூர்யாவும் வெகுஇயல்பாய் அந்த பூக்கள் உதிர்ந்த சாலையில் நடந்துகொண்டிருந்தார்கள்.

சூர்யா, பேச்சில் நேர்மையும் பார்வையில் நிமிர்வும் நேசத்தில் மென்மையும் காட்ட தெரிந்த ஒரு எதார்த்தவாதி. பாரதியின் ரௌத்ரம் பழகு இவனுக்கும் கொஞ்சம் பழகி இருந்தது. சில முகங்களுக்கு புன்னகை ஒரு உறுபாய் பொருந்தி இருப்பது போல சூர்யா சிரித்த முகம் உடையவன் அல்ல, ஆனால் சட்டேன்று சிரித்தால் பூவின் மலர்வை போல முகம் விகசித்து கன்னம் குழியபரவும் அந்த சிரிப்பில் நட்பின் கரங்கள் நிறைந்திருக்கும்.

கவின் மொழி, அனேக பெண்களை போல மழையையும் மண்ணையும் நேசிக்கும் ஒரு தீராகாதலி. மார்கழி கோலம் போல குளுமையானது அவள் மனசு. கவன குறைவுகளும் அதற்கானபிரியமானவர்களிடம் செல்ல சண்டையுமாய் எளிமையாய் நட்பில் இளைய தெரியும் கவினுக்கு.

கவினும் சூர்யாவும் அழகான மாலை பொழுதில்அந்த சாலையில் நடந்து போன போது கவின் தன் அம்மா தனக்கு மனம் செய்ய விரும்புவதை சொன்னாள். அதை கேட்டு விட்டு சூர்யா உனக்குஒரு போங்கு மாப்பிள்ளை தான் கிடைப்பான் என்று சொல்லி சிரித்தான். கவினும் சிரித்தாள் தான் சூர்யாவிடம் என்ன எதிர் பார்க்கிறோம் என்று சொல்ல தெரியவில்லை அவளுக்கு.

அன்று கவினை பெண் பார்க்க வந்திருந்தார்கள் அவளுக்கு இந்த சடங்குகள் மேல் ஆத்திரமும் எரிச்சலும் ஏற்பட்டது , மாப்பிள்ளை இவளிடம் தனியாய் பேசிய போது இவர் எனகானவர் என்று அவளுக்கு தோன்றவே இல்லை, கவினுக்கு அப்பா இல்லை. அவளின் அம்மா முதலிலேயே நீ யாரையும் நேசிகிறாயா என்று கேட்டு விட்டுதான் இந்த ஏற்பாட்டை செய்திருந்தார்கள், அவர்கள் அப்படி கேட்ட போது கவினும் தன்னைகேட்டு கொண்டாள் என்னுள் காதல் இருக்கிறதா என்று, இல்லை என்று தெளிவாய் பதில்சொல்லி விட்ட இதழ்களை பரிகாசம் செய்தது அவள் இதயம்.அவள் அம்மாவை உறவினர்கள் சேர்ந்து சமாதான படுத்தி அந்த மாப்பிள்ளையையே நிச்சயிக்க முடிவு செய்தனர்.

கவி சூர்யாவிடம் எனக்கு இந்த மாப்பிள்ளையை பிடிக்கவே இல்லை என்று சொன்ன போது, சூர்யாவிற்கு அப்போதும் சிரிப்பு தான் வந்தது உனக்கு ஏத்த போங்கன் தான் கிடைத்திருக்கிறான் என்று சொல்லி சிரித்தான். எனினும் மனதின் மூலையில் இனி கவினிடம் பேச முடியாது, ஆவலுடன் மரங்கள் அடர்ந்த அந்த சாலையில் நடக்க முடியாது , நள்ளிரவு வரை நீளும் அர்த்தமற்ற குறுஞ்செய்திகளை தொடரமுடியாது, எல்லாவற்றையும் விட அவளை இன்னொரு ஆணின் அருகில் வைத்து பார்க்கமுடியவில்லை அவனால். நாளைக்கு HCL walkin இருக்கே ஒழுங்கா வந்து சேரு என்று அலைபேசியில் சொல்லி விட்டு வைத்துவிட்டான் சூர்யா.

கவினுக்குளும் அந்த தவிப்பு இருந்தது சூர்யாவிடம் நாம் என்ன தான் எதிர்பார்க்கிறோம், எதற்காய் நமக்கு அந்த மாப்பிள்ளையை பிடிக்கவில்லை என்றெல்லாம் எண்ணி குழம்பினாள். மறுநாள் சூர்யா வரும் முன்பே அவள் நேர்முக தேர்விற்கு சென்று விட்டதால் சில சுற்றுகள் அவளுக்கு முடிந்திருந்தது, அவள் அலைபேசியில் சூர்யாவின் குறுஞ்செய்தி எங்கே இருக்கிறாய் என்று வந்திருந்தது.

உடனே சூர்யாவை தேடி போன போது சூர்யாவின் பார்வையில் ஒரு மாற்றத்தை பார்க்க முடிந்தது அவளால் . அப்பறம் என்ன சொல்றான் அந்த போங்கன் என்று தான் சூர்யா பேச்சை தொடங்கினான் கவினுக்குள் ஆத்திரம் எழுந்தது அவள் முறைக்க தொடங்கும் போதே அவன கல்யாணம் கட்டிகிறத்துக்கு என்னையே கட்டிக்கலாம் என்று சிரித்து கொண்டே சொன்னான். அதே சிரிப்பு கன்னம் குழிய பார்பவரையும் அழைக்கும் அந்த சிரிப்பு. கவின் சட்டென்று சிரித்து விட்டாள். உனக்கு எப்பவுமே விளையாட்டு தானா என்று கேட்ட போது அவள் குரல்மிக மென்மையாகி இருந்தது.

ஒரு மகிழ்ச்சியான விஷயத்தை சிரித்து கொண்டே சந்தோஷமாதானே சொல் ல முடியும், சொல்லு என்னை கல்யாணம் கட்டிக்க சம்மதமா என்று சூர்யா கேட்டபோது, கவினின் கண்களில் வெட்கம் ஆட்கொண்டிருந்தது ,சூர்யாவின் பார்வையிலேயே அவள் அலங்கரிக்க பட்டாள். அந்த அற்புத நொடியில் அவர்களை தவிர வேறு யாருமே இல்லாத உணர்வு, உலகமே சூர்யா மயமாகி போனது போல அவள் கண்கள் முழுவதும் நிறைந்து வழிந்திருந்தது களிப்பு. இதை போன்ற அற்புத நொடி இனி கிடைக்க போவதில்லை என்று கவினுக்கு தோன்றியது, அந்த மகிழ்வை முழுமையாகக அந்த நொடியிலேயே அவளும் சரி என்றாள், அவளால் வேறு எந்த பதிலையும் சொல்ல முடியாதென்று சூர்யாவிற்கு என்ன தெரியாதா.....

ஒரு இனிய மனது இசையை அழைத்து செல்லும்....

2010-03-02T01:33:00.000-08:00

மனம் மகிழ்ச்சியாகும் போது சட்டென்று உதடுகளில் எதாவது ஒரு பாடல் வந்து ஒட்டி கொள்ளும், அந்த பாடலின் இனிமையும் ஸ்வரங்களும் மனதில் நிறைந்து வழியும். ஆயிரம் கவிதைகள் ஏற்படுத்தும் மகிழ்ச்சியை ஒரு பாடலால் ஏற்படுத்தி விட முடியும் என்றே தோன்றுகிறது.

எனக்கு விவரம் தெரிந்த நாட்களில் இருந்து அதிகம் கேட்டு வந்தது இளையராஜாவின் பாடல்கள் தான். அதிலும் காதல் பாடல்களின் வரிகளை ஆழமாய் கேட்டு புரிந்துகொண்ட ரசிக்க தொடங்கிய போது உலகமே இன்ப மயமாய் தெரிந்தது. சிலோன் ரேடியோவில் ஒளிபரப்பாகும் ஒவ்வொரு புது பாடல்களையும் இந்த பாடலுக்கான காட்சி எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பார்ப்பதே சுவாரஸ்யமான பொழுதுபோக்காய் இருக்கும் எங்களுக்கு. அதிலும் இந்த பாடலை விரும்பி கேட்டிருப்பவர்கள் என்று நீளும் பெயர்கள் கூடுதல் மகிழ்வை ஏற்படுத்தும், என்றாவது நம் பெயர் நமக்கு பிடித்த பாடலின் முன் அறிவிக்க பட்டால் அன்றைக்கு கால் நிலத்தில் நிற்காது.

இளையராஜாவிற்கு முன்னும் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் எத்தனையோ பாடல்கள் பனி இரவில் நிலவின் குளிர்ச்சியை தந்திருகின்றன.
காற்று மேலி இடை கண்ணம்மா, இரவும் நிலவும் தொடரட்டுமே, இந்த மன்றத்தில் ஓடி வரும், மாலை பொழுதின் மயக்கத்திலே இப்படி எவ்வளவோ இனிமையான கானங்கள் இருக்கின்றன சொல்லி செல்ல. வாஞ்சையான கரங்களும் மென்மையான அம்மாவின் சேலையும் தரும் சுகங்களை இந்த பாடல்கள் எனக்குள் ஏற்படுத்தும் இமைகள் எனை கேட்காமலே மூடி கொள்ளும்.

ராஜாவின் இசையில் ரசித்த பாடல்களும் அவற்றால் மனதில் விரியும் காட்சிகளையும் ஒன்று சேர்த்த ஒரு அற்புத கனவிலேயே வாழ்க்கை முடிந்திருக்க கூடாதா என தோன்றும். பூங்கதவே தாள் திறவாய்(நிழல்கள்) பாடலில் வரும் துவக்க இசை (இதை ஆங்கிலத்தில் prelude என்பார்கள்) அடர்ந்த அருவி கரையில் யாரோ நம்மை ஊஞ்சலில் அமர வைத்து ஆட்டி விடுவதை போல ஒரு சுகமான சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தும். நி ஒரு காதல் சங்கீதம்(நாயகன்) கேட்கும் போதே இப்போதே மணமான பெண்ணின் வெட்கமும் அந்த அழகான கடற்கரை மணலும் நினைவில் விரியும்.

ஒரு காதலனின் பரிவும் பாதுகாப்பான மடியின் கதகதப்பை நினைவுபடுத்தும் ஒ பாப்பா லாலி, காதலின் தயக்கத்தையும் அது மனதில் ஏற்படுத்தும் இன்ப அதிர்வையும் புலபடுத்தும் கொடியிலே மல்லியப்பூ, ராஜாவின் 'how to name it, nothing but wind' மழை நாளில் ஜன்னல் அருகே தேநீரோடு அமர்ந்து கேட்கும் போது உலகம் அப்படியே அந்த கணத்திலேயே உறைந்து போகட்டுமே என்று தோன்றும்.

லதா மங்கேஷ்கரின் மீரா பஜன் கேட்ட போது ஒரு குரலில் இவ்வளவு உருக்கம் இருக்க முடியுமா என்ற பிரமிப்பு ஏற்பட்டது, எம் எஸ் அவர்களின் குறை ஒன்றும் இல்லை, அன்னமாச்சார்யா கீர்த்தனைகளில் வழியும் பக்தியை கேட்டு பல நாட்கள் என் கண்கள் கலங்கி மெய் சிலிர்த்து போய் இருக்கிறேன். ரஹ்மானின் வந்தே மாதரத்தை கேட்டால் இது என் நாடு என்ற பெருமிதம் மனதில் வரும். இப்படி அற்புதமான இசைகளை கேட்கும் போதி மானத்தில் இனிமைகள் நிறைந்திருக்கும், இப்படி பட்ட இனிய மனைகளை இசை அழைத்து செல்லும் இடம் சொர்கத்தை தவிர வேறு எதுவாக இருக்கும்.

நதியே நதியே காதல் நதியே....

2010-02-02T01:02:00.000-08:00

பட்டாம்பூச்சிகளையும் தும்பிகளையும் எனக்கு அறிமுக படுத்தியதே அந்த ஆத்து சாலை தான். இருபுறங்களிலும் மரங்களும் வயல்களும் பசுமையை நிறைத்திருக்க நடுவே உள்ள சாலை வழி நாங்கள் ஆற்றங்கரைக்கு போவோம். மலை இறங்கியதும் அவளை அன்புடன் அழைத்ததால் அம்பாசமுத்திரத்தில் ஆசையுடன் படர்ந்திருந்தாள் தாமிரபரணி.

ஞாயிறுகளை ஆசையாய் எதிர்பார்ப்பதே ஆற்றில் குளிக்கலாம் என்பதற்காக தான். இவ்வளவு ஆசை படுவதால் நீந்த தெரிந்திருக்குமா என்றால் இல்லை, அங்கே சென்று அந்த படித்துறைகளில் அமர்ந்து கொண்டு வாளியில் கோரி கோரி குளிபதற்கே அவ்வளவு பரவசம். அப்போதெல்லாம் அம்மாவோ பாட்டியோ குளிப்பதை பார்த்தாலே மகிழ்ச்சி தண்ணீரில் முங்கி சில மணித்துளிகள் அப்படியே இருந்து இலக்கான கன்னுகுட்டி பாறை(கன்னுக்குட்டியின் முதுகு புறம் போல அமைத்திருக்கும்) அருகில் போய் எழுந்து வரும் போது அவர்கள் கண்ணில் தெரியும் ஆனந்தம் விவரிக்க இயலாதது, அதை பார்க்கும் எனக்கும் அப்படி குளிக்க ஆசை வரும் எனினும் அடி வயிற்றில் ஒரு பயம் இருக்கும் அந்த சின்ன வயதில்.

அம்மா ஒரு மூட்டை துணிகளை துவைத்து முடிக்கும் வரை சிறு மீன்கள் கால்களில் விளையாடிகொண்டிருக்க அந்த மஞ்சள் துணி சோப்பின் மனம் நிறைந்திருக்கும் படித்துறைகளில் ஈர சேலையில் குளித்து கொண்டிருக்கும் அக்காகளையும் அவர்களை ரகசியமாய் ரசித்து கொண்டிருக்கும் அண்ணன்களையும் பார்த்தபடி அமர்ந்திருப்பேன். அந்த சொரசொரப்பான படித்துறைகளில் மஞ்சளை உரசி தேய்த்தபடி மறுபடியும் முங்கு போட கிளம்புவாள் பாட்டி.

இப்படி குளிக்க போகும் தருணங்களில் என்றாவது ஆற்றின் மேல் உள்ள தண்டவாளங்களில் ரயில் போனால் அன்று குதி ஆட்டம் தான். தூரத்தில் பச்சை மரங்கள் மிதக்கும் ஆத்திற்கும் வானத்திற்கும் நடுவே வேகமாய் போகும் அந்த ரயிலோடு பறக்கும் மனதும். வெளி ஊருக்கு படிக்க போன நாட்களில் ஊரும் ஆறும் அந்த ஆத்து சாலையும் பொக்கிஷங்களாய் தெரிய தொடங்கிய போது, ஆச்சி அழைப்பதாய் கனவு வரும். 'எடி ஆத்துக்கு குளிக்க வாரியா கன்னுகுட்டி பாறை முங்கி தண்ணி போகுதாம்' என்று நிஜத்தில் அழைப்பதை போலவே இருக்கும். இதென்ன அம்மாவும் அப்பாவும் தராத எந்த சந்தோஷத்தை இந்த நதி தந்திருக்கும் என்று வியப்பு வரும்.

மாலை வேளைகளில் தோழியுடன் ஆத்து சாலையின் அந்த மென் காற்றில் நடந்து போய் படித்துறைகளில் அமர்ந்து அக்கரையில் கேட்கும் வார்த்தைகளற்ற அந்த இசையை கேட்க்கும் போது மனசு நிறைந்து வழியும். பசும் பட்டாடை விரிந்திருக்கும் அந்த வயல்களில் நடுவே போகும் வரப்பு தண்ணீரில் விளையாடிய போது மனம் குழந்தையாகும்.

பின்நாளில் என்னவனை பற்றிய என் கனவுகளில் எல்லாம் நான் அந்த நாயகனுடன் ஆத்து சாலையில் தான் கரம் கோர்த்து நடந்திருந்தேன். அதே ஆத்து சாலையில் என்னவருடன் நடந்த போது என் கனவு மெய் பட்டதில் மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில் இருந்தேன். இன்று நகரத்தில் உலவி திரிவது என் கால்கள் மட்டுமே, மனம் என்னவோ தாமிரபரணி படித்துறைகளில் தான் மூழ்கி திழைகிறது.

பி. கு : இந்த படங்கள் அனைத்தும் அம்பாசமுத்திரத்தில் பிறந்து வளர்ந்த ஷங்கரின் கைவண்ணங்கள். நன்றி ஷங்கர்.

மார்கழி

2010-01-12T22:02:00.000-08:00

இரவு படுக்க போகும் போதே அம்மாவிடம் ஆயிரம் முறை சொல்லி வைப்பேன் "அம்மா நாளை காலைல எழுப்பி விட்ருங்க, மறந்துராதீங்க". "என்னடி எதுவும் பரீட்சை இருக்கா??" என்று அம்மா கேட்டால் "இல்லையே அதுகெல்லாம் யாராச்சும் சீக்கிரம் எழுந்துபங்களா??" என்று கேட்டுவிட்டு படுத்து கொள்வேன். அம்மாவுக்கு ஆச்சரியமாய் இருக்கும், திடீர் என்று என்ன பக்தி கூடி விட்டதா இவளுக்கு என்று. ஏன் எனக்கே ஆச்சரியம் தான்.

சின்ன வயதில் அம்மாவோடு கரம் கோர்த்து கோயில் போகும் போது, வெள்ளிகிழமைகளில் பாட்டு பாடசொல்வார் அந்த வாரவழிபாடு தாத்தா, வெட்கத்தில் அம்மாவின் முந்தானையில் ஒளிந்து கொள்வேன் நான், அம்மா "போய் பாடேன் தாத்தா சொல்றங்கள்ள" என்பாள், அவளுக்கும் தெரியும் நான் பாட மாட்டேன் என்பது. பின் நாட்களில் இந்த வார வழிபாட்டிற்கு பயந்தே அம்மாவுடன் கோயில் போவதை நிறுத்தி கொண்டேன். வெள்ளிகிழமைகளில் அம்மா தன் முந்தானையில் கொண்டு வரும் பொறியும் சுண்டலையும் சாப்பிடுவது மட்டுமே என் பக்தியாக மாறிப்போனது.

இப்படி பயணித்த என் பக்தி திடீர் என்று எப்படி மார்கழி மாதங்களில் அதிகாலை எழுந்து கோயில் போகும் அளவுக்கு வளர்த்தது என்று யோசிக்கையில், ஒருமுறை கல்கி புத்தகத்தை புரட்டிய போது ஒரு ஆண்டாள் பாசுரத்தை அதில் விளக்கி இருந்தார், அந்த விளக்கம் எனக்கு பெரும் பிரமிப்பை ஏற்படுத்தியது அப்படி ஒரு ஆழ்ந்த காதலா இறைவன் மேல் என்று அசந்து போனேன். ஆண்டாளின் பாசுரங்களை படிக்க படிக்க எனக்கு மார்கழியின் மேல் தீராத காதல் ஏற்பட்டு விட்டது. எனினும் காலையில் என்னை எழுப்ப அம்மா படும் அவஸ்தை இருக்கிறதே, அது ஒரு புறம் இருக்கட்டும்.

முதல் ஒரு துளி படும் வரை குளிருக்கு பயந்து சிலிர்க்கும் உடலுக்கு பின் அள்ளி அள்ளி தலையில் விடும் போது பரவசம் அதிகரிக்கும். தாமிரபரணி ஆற்றங்கரையில் இருள் பிரியாத அதிகாலையில் குளிக்க வேண்டும் என்ற என் ஆசை இன்னும் கனவாகவே இருக்கிறது. மார்கழி என்றதுமே முற்றத்தில் பெரிய கோலங்கள் தான் ஞாபகம் வரும் எனக்கு. அதுவும் பக்கத்து வீட்டு கோமக்காவின் விரல்களுக்கு இடையே கோலபொடியை வைத்து வித்தை போல் ரெண்டு இழைகளில் கோலம் போடுவதை பார்த்து கொண்டே பலமணி நேரம் நிற்பேன்.

குளித்து விட்டு ஒரு கூட்டமாய் போவோம் எல்லாரும். நுனி முடியில் நீர் சொட்ட சொட்ட கோடாலி கொண்டையுடன் அந்த அதிகாலை நேரத்தில் கோயிலுக்கு வரும் எல்லா பெண்களுமே அழகாய் தான் இருப்பார்கள். பெரும்பாலும் எல்லா பெண்களின் மனதிலும் நல்ல மணாளன் வேண்டும் என்ற கோரிக்கை தான் இருக்கும். எனக்கு அந்த சின்ன வயதில் என்ன கல்யாணம் வேண்டி இருக்கு சும்மா பாசுரங்கள் தந்த பிரமிப்புக்காகவும், கோலங்களை கோமாக்கா போடும் அழகை பார்பதர்காகவும், கிருஷ்ணன் கோயிலில் கிடைக்கும் அந்த வெண் பொங்கலுக்காகவும் போவேன் போல.

மார்கழி மேலும் கோலங்களின் மேலும் ஆசை இருந்தென்ன இப்போது வரை கோமக்கா மாதிரி அழகாக கோலம் போட வராது எனக்கு. எனினும் என்ன என் மனதில் வரைய பட்ட அந்த அற்புத கோலங்கள் இன்றும் கலையாமல் அதே அழகோடு மிளிர்ந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றன.

பல பூனைகளும் சில மனிதர்களும்....

2009-12-29T20:23:00.000-08:00

அது ஒரு அழகான இடம், மாமரங்களும் பலா மரங்களும் நிறைத்திருந்த சற்றே பெரிய வீடு. அணில்கள் பலா மரங்களில் அமர்ந்து சப்தமிடுவதை பார்த்து கொண்டே அந்த பால்கனியில் பல மணி நேரங்கள் கழித்து விடலாம், எனினும் அந்த வீட்டில் யாருக்குமே அதற்க்கு நேரம் இல்லாமல் தான் இருந்தது, எப்போதாவது வரும் கைபேசி அழைப்புகள் தான் அவர்களை அந்த பால்கனியில் கொண்டு சேர்க்கும். அடர்ந்த மரங்கள் நிறைந்த அந்த பகுதியில் ஆங்காங்கே திட்டு திட்டாய் சூரியன் சிதறி கிடப்பதை பார்ப்பதே அலாதியாய் இருக்கும்.

பகல் நேரங்களில் அந்த தெருக்களில் அடர்த்தியான ஒரு மௌனம் பரவி கிடக்கும் அது நம் மனதில் சொல்ல முடியாத ஒரு சோகத்தை ஏற்படுத்தும், எதையாவது கூவி விற்பவர்கள் கூட அந்த தெருவிற்குள் வருவதே இல்லை, எனினும் அந்த வீடு எல்லோருக்கும் பிடித்தமானதாகவே இருந்தது அந்த சில பூனைகள் வந்து சேரும் வரை.

முதலில் சாம்பல் நிறத்தில் ஒரு பூனை தான் இருந்தது, சாப்பிடும் நேரத்தில் நெருங்கி வரும் அதை சிலருக்கு தான் பிடித்திருக்கும். எப்படியோ அது பெருகி கால் கூட வைக்க முடியாத அளவு குட்டிகள் கிடந்தன. நல்லவேளை இந்த பூனைகள் மாடி ஏறி வரவில்லை, இவை பெரும்பாலும் தோட்டத்திலும் வாசல்களிலுமே சுற்றி திரிந்தன.

அந்த வீட்டிற்கு வரும் பெண்கள் இந்த பூனைகலாலேயே அந்த இடத்தை வெறுக்க தொடங்கினர். சாப்பிட கூட விடாத இவைகளை தூக்கி ஏறிந்தால் என்ன என்று தோன்றும் அளவுக்கு இவைகளை வெறுத்தனர். எனினும் அந்த பூனைகளுக்கு பால் ஊத்தவும் கீழ் கழுத்தை தடவி விடவும் சில ஆண்கள் இருக்க தான் செய்தார்கள்.

மழைக் காலத்தில் பூனைகளின் தொல்லை அதிகரித்த போது கூட அவைகளை யாருமே விரட்டவில்லை. வெளியில் எங்குமே போகாமல் அவை முழு நேரமும் மனிதர்களின் கால்களையே சுற்றி திரிந்தன. அவர்களுக்கு வேறு ஒரு சொந்த இடத்தில மாளிகை ஒன்றை கட்டி தந்தார்கள் சிலர், அதற்காய் இந்த பூனைகள் நிறைந்த வீட்டை காலி செய்தார்கள், புது இடத்தில அடர்ந்த மரங்கள் இல்லை, வெறிச்சோடி போன தெருக்களை பார்க்கவே முடியாது, சதா கால்களை சுற்றி கொண்டிருந்த பூனைகள் இல்லை. இப்போது அவர்கள் வீட்டில் இல்லை அலுவலகத்திற்கு மாறி இருந்தார்கள். வெறும் மனிதர்கள் நிறைந்த அலுவலகம். அந்த பூனைகள் அவைகளை மிகவும் வெறுத்த பெண்களின் மனதில் உலவி கொண்டு தான் இருக்கின்றன.

துளிக்குள் வானம்.....

2009-12-02T01:27:00.000-08:00

மழை நின்ற பின்பும்
விருட்சத்து இலை நுனிகளில்
தேங்கி நிற்கின்றது
எனக்கான ஈர வானம்.

மனசு

2009-11-27T02:43:00.000-08:00

மெல்ல சிறகு விரித்து

காற்றை கிழித்து

சுதந்திரமாய் பறக்கும் அது

பறவையல்ல என் மனம்.

நீ அழைத்தால்...

2009-11-27T01:45:00.000-08:00

அந்த பனிக்காடுகளில்

நிசப்த சாலையில் நடந்து போன

என்னை கரம் பற்றி அழைத்தாய்

நீ அழைத்ததால் வந்திருக்கிறேன்

கனவிலிருந்து......

சின்னஞ்சிறு வயதில்...

2009-11-04T03:30:00.000-08:00

என் கவுன் நாட்களில்
எதோ ஒரு பழகொட்டையை
முழுங்கிய என்னை
வயிற்றில் மரம் முளைக்கும்
என்று பயமுறுத்தினாய் நீ
மரம் பெரிதாகிவிடுமே என
தண்ணீர் கூட குடிக்கவில்லை நான்
அம்மாவையும் தூங்க விடாமல்
முழித்திருந்து பார்த்த அந்த விடியலில்
புரிந்தது ஜனனத்தின் விசித்திரம்
எங்கே போனாய் என் பால்யங்களில்
கரம் கோர்த்த நீ
என் வயிற்றில் வளராமல் போன மரம்
என் மனதில் கிளைபரப்பி இருக்கிறது
அதில் இளைப்பாற ஒரு நாள் வாயேன்.

எப்படி சிவந்தது

2009-10-27T04:47:00.000-07:00

அம்மியிலே இலை பரப்பி
பாக்கு வைத்து நீ அரைக்கும் போது
உன் விரல் நுனியின் சிவப்பினிலே
என் இமைகதவு சிறகடிக்கும்
குப்பி குப்பயாய் விரல் மறைத்து
வைத்து விடுவாய் மருதாணியை
உள்ளங்கையில் நட்சத்திரம் கேட்பேன் நான்
நிலா தான் அழகென்று வைப்பாய் நீ
ரெண்டு கையிலும் வைத்ததும் தான்
தாகம் எடுக்கும், மூக்கு அரிக்கும்
என் கை சிவப்பதற்கு முன்
உன் கண் சிவந்து போகும்
காலையில் அப்பாவிடம் கேட்போம்
யார் கை அழகாய் இருக்கிறதென்று
என் கை தான் என்று அப்பா சொல்வார்
இப்படி சிவக்க எதை கலந்தாய் மருதாணியில்,
துளி பாக்கும், மஞ்சளும் நிறைய பாசமும் இருக்கலாம்.

பசங்க

2009-07-20T22:20:00.000-07:00

அஞ்சலி, அழகனுக்கு அப்புறம் குழந்தைகளை மையமாக கொண்டு எடுக்கப்பட்ட படங்களில் பசங்க ஒரு நல்ல படமாக இருக்கிறது. வெகு நாட்களுக்குப் பிறகு நல்ல தமிழை கேட்க முடிந்த திருப்தி ஏற்பட்டது இந்த படத்தில்.பேருந்தில் இருந்து எட்டி பார்க்கும் போது தென்படும் காட்சிகள் போல வெகு எதார்த்தமாக பயணிக்கிறது படம் .ஜீவா, அன்பு என்ற இரு பொடிசுகளுக்கு இடையில் ஏற்படும் மோதல்களே கதை, இடையில் மெல்லிய சரடாய் இனிக்கிறது மீனாட்சி சுந்தரம்-சோப்பிக்கண்ணு காதல்.இயக்குனர் பாண்டியராஜை ஒரு நல்ல சினிமா தந்தற்காக பாராட்ட வேண்டும்.

ஜீவா, பக்கடா, குட்டிமணி ஊரிலும் பள்ளியிலும் பல குறும்புகள் செய்து திரியும் வாண்டுகள், இவர்களுக்கு புதிதாய் பள்ளியில் அவர்கள் வகுப்பில் சேரும் அன்புவை பிடிக்கவில்லை. அன்புவின் கட்சியில் அப்பத்தாவும், மனோன்மணியும்(ஜீவாவின் அத்தை பெண்) சேர்கிறார்கள். மொத்த பள்ளி காட்சிகளையும் அர்த்தமுள்ளதாக ஆக்குவது சொக்கலிங்கம் வாத்தியாரின் இயல்பான நடிப்பு, இவர் ஜீவாவின் தந்தை எனினும் பாரபட்சம் பார்க்காமல் நல்லதை பாராட்டும் குணம் உள்ளவர். தன்னுடைய நிறை குறைகளை கேட்டு மாணவர்களை தனக்காக கடிதம் எழுத்த சொல்வதும், ஜீவா-அன்பு கட்டி புரண்டு சண்டை போடுவதை மனோன்மணி சொல்லும் போது வெகு இயல்பாய் அவர்களை இங்கு வரச்சொல் என்று சொல்வதுமே இவர் கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக காட்டும் காட்சிகள். சொக்கன் வாத்தியார் போல நாம் படித்த பள்ளிகளில் கூட வாத்தியார்கள் கண்டிப்பாக இருந்திருப்பார்கள், அவர் நினைவுபடுத்திய சொக்கன் வாத்தியாரின் நடிப்பு அற்புதம்.

பிரேம்குமாரின் ஒளிப்பதிவில் மழையும், குளங்களும், கிராமத்து பள்ளிக்கூடமும் பசுமையாகவும் அழகாகவும் காட்டப்பட்டு இருக்கின்றன. ஜேம்ஸ் வசந்தன் இசையில் பின்னணி இசையும் இரண்டு பாடல்களும் அருமையாய் நம்மை வருடி குடுக்கிறது. முக்கியமாக அன்புவின் அம்மாவும் அப்பாவும் குழந்தைகளுக்காக தங்கள் சண்டைகளை விட்டு சமாதானம் ஆகும் இடத்தில பின்னணி இசை மட்டுமே பிரத்யேகமாக நம்மை ஆக்ரமிக்கிறது. மேலும் நம் நியாபக அடுக்குகளில் ஒளிந்திருந்த இளையராஜாவின் பல அரிய இசை துணுக்குகள் ரிங் டோன்களாக வலம் வருவது மனசுக்கு மகிழ்வை தருகிறது, இதற்காகவும் நாம் ஜேம்ஸ் வசந்தனுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

ஜீவாவின் அக்காவாக வரும் சோப்பிக்கண்ணுவும் அன்புவின் சித்தப்பாவாக வரும் மீனாக்ஷி சுந்தரமும் காதலிக்கிறார்கள், வித்யாசமான பல ரிங் டோனில் இருந்து இவர்களின் உரையாடல் தொடங்குகிறது. சோப்பிக்கண்ணு தன காதலை தெரிய படுத்தும் போது வாழ்த்துக்கள் என்று சொல்லி வெட்கப்படும் மீனாக்ஷி சுந்தரம் நம் மனதில் பதிகிறார். இவர்களின் காதலை பெற்றோர்கள் எதார்த்தமாக எடுத்து கொண்டு சம்மதிப்பது கூட வெகு இயல்பாகவே தெரிகிறது.

சிறப்பு அம்சங்கள் என்று பார்த்தால், குழந்தைகளின் எதிரில் சண்டை போடும் பெற்றோரால் பாதிக்க படும் குழந்தைகளின் மனநிலை, அப்துல் கலாமின் கனவு காணுங்கள் தத்துவம், சகோதர பாசம்(அன்புவிற்கும் அவன் தங்கை தெய்வக்கனிக்கும் இடையில் உள்ள நெருக்கம்), பெற்றோரிடம் குழந்தைகள் எதிர்பார்க்கும் அக்கறைகள் இப்படி பல விஷயங்களை சொல்லி இருக்கிறார் இயக்குனர்.

படத்தில் சிறப்பம்சமாக நான் கருதும் விஷயங்கள், நல்ல தமிழ் பெயர்களை (தெய்வக்கனி, அன்புகரசு, மனோன்மணி) படத்தில் கேட்க நேர்ந்தது. சினிமாவில் இதுவரை நாம் கேட்டிராத சில வார்த்தைகள், "நல்ல மணத்து கெடக்கு, அடி ஏக்கதவளே, யோசனை மன்சிவாண்டு தான், நிரம்ப" இப்படி இதெல்லாம் கேட்கும் போது ஒரு லகு தன்மை ஏற்படுகிறது. இந்த படத்தை பார்க்கும் யாருமே தன்னுடைய பள்ளி நாட்களை நினைத்துக்கொள்ள எதோ ஒரு பகுதி உதவும் என்றே தோன்றுகிறது. மனோன்மணி, புஜ்ஜிமா, அப்பத்தா, சொக்கன் வாத்தியார், தெய்வக்கனி, அன்புவின் அப்பா, அம்மாவாக வருவோர் இவர்கள் அனைவருமே இயல்பான நடிப்பில் மனதை கவர்கிறார்கள். என்னை திரும்ப திரும்ப அலுப்பில்லாமல் பார்க்க தூண்டும் படமாக இந்த படம் இருந்தது, தமிழ் சினிமாவில் சொல்லி கொள்ளும் அளவிற்கு எடுக்க பட்ட குழந்தைகள் படமாக இதை கருதுகிறேன், குழந்தைகள் படமாக இருப்பினும் இதில் பெரியவர்கள் கற்று கொள்ள நிறைய இருக்கிறது

உன்னாலே

2009-06-03T04:52:00.000-07:00

உன் வியர்வையை உறிஞ்சி

வாழ்வதாலோ வாடுவதே இல்லை

உன் கைக்குட்டை பூக்கள்....

காத்திருக்கிறேன்

2009-05-24T04:01:00.000-07:00

என் முதுகில் உன் மீசை

வரைந்த ஈர ஓவியங்களை

என் மனதுள் கவிதையாக்கி வைத்திருக்கிறேன்

கவிதைகள் காலாவதியாவதற்குள் வந்துவிடு....

பசி

2009-05-23T23:40:00.000-07:00

காத்திருக்க யாருமற்ற வீடுகளுக்கு

பசியோடு திரும்பும் குழந்தையின்

பிஞ்சு இதயத்தை தின்று பசியாறும் தனிமை....

ஓர் ரசிகையாய்...

2009-04-14T03:59:00.000-07:00

துணி எடுக்கப்போய்

அவசரமாய் சிந்திய துளிகளில்

ரசித்த மழையை இன்று

எழுத மட்டுமே முடிகிறது

ஒருவேளை ந்னைந்திருந்தால்

நானே கவிதையாகிருக்கலாம்.

எனக்கே எனக்காய்

2009-04-14T03:23:00.000-07:00

மிதமான குளிரில்

பூக்கள் உதிர்ந்த சாலையில்

உன் கரம் கோர்த்து நடந்த போது

என் கனவுகளில் மெல்லியதாய்

துளிர்த்திருந்தன சில கவிதைகள்.

வாசிப்பு

2009-04-08T23:06:00.000-07:00

அடை மழைக்கு மறுநாள் இலைநுனியில் தங்கியிருக்கும் பனித்துளியைப் போல குளுமையும் இனிமையும் நிறைந்த நாட்கள் அவை.அப்போது நான் பள்ளி என்னும் கூட்டிலிருந்து கல்லூரி வானில் பறக்கக் காத்திருந்தேன். என் வாசிப்பு மெருகேறியது அந்த நாட்களில் தான்.

எனது 8ஆம் வகுப்பிலேயே நான் வாசிக்கத் தொடங்கியிருந்தேன். என் பெற்றோர் எனக்கு "பொன்னியின் செல்வனையும், சிவகாமியின் சபதத்தையும்" அறிமுகப்படுத்தி இருந்தார்கள். எங்கள் வீட்டு மாடியில் இருந்த புத்தக அலமாறியே என் பிரியத்திற்குரிய இடமாகிப்போனது.12ஆம் வகுப்பில் தான் எனக்கு முதல் முதலில் நூலகத்தில் ஆர்வம் வந்தது.

பைன்ட் செய்யப்பட்ட பழைய புத்தகங்களின் வாசம் என்னுள் பெரிய சிலிர்ப்பை எற்படுத்தும். நா.பார்த்தசாரதி, தி.ஜானகிராமன், பாலகுமாரன், லா.சா.ராமாமிர்தம், சாண்டில்யன், கல்கி,மூ.வ இப்படி பலரை நான் அறிந்து கொண்டது ஊர் நூலகத்திலே தான். அப்பா சில ஆங்கிலப்புத்தகங்களையும் அம்மா சில பெண் எழுத்தாளர்களின் புத்தகங்களையும் வாசிக்க தூண்டினார்கள்.

என் பள்ளி நாட்களில் எனக்கு கவிதை என்றாலே அது வைரமுத்து எழுதுவது தான் என்று ஒரு எண்ணம் இருந்தது, பள்ளி நண்பனின் அறிமுகத்தில் கையில் கிடைத்தது கணையாழி. 4 கணையாழியை முழுதாய் முடித்தும் ஒன்றுமே புரியாத நிலை. மெல்ல மெல்ல புரியத்தொடங்கிய போது வாசிக்க கூட நிறைய கற்று கொள்ள வேண்டும் என்பதை தெரிந்து கொண்டோம் நானும் என் தோழியும்.

நாம் வாசிப்பையும் புரிதலையும் பகிர்ந்து கொள்ளாமலே தொடர்ந்து வாசிக்க முடியாது என்றே எனக்குத் தோன்றும். அப்ப்டி பகிர்ந்து கொள்ள எனக்கு அற்புதமாய் ஒரு தோழி இருந்தாள். தாமிரபரணியின் படித்துறையில் துணிச்சோப்பின் வாசத்தோடு, கனுக்கால் நனைய வாசிப்பை பற்றி பேசுவது ஒரு அலாதியான அனுபவம் தான். எங்கோ அக்கரையில் கேட்கும் வார்த்தைகள் அற்ற இசையின் இனிமையோடு நதியின் சலசலப்பில் மிதந்துக்கொன்டிருப்பர்கள் மனுஷ்யபுத்திரனும், ப்ரமிளும், தாமரையும்.

மஹாஸ்வேதாதேவியின் "காட்டின் உரிமை", மெக்ஸிம் கார்கியின் "தாய்", எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் பல புத்தகங்களை எங்கள் ஊர் நூலகத்தில் பார்க்க நேர்ந்த போது நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு ஓர் எல்லை இல்லை. இந்த நகர வாழ்வில் ஆயிரம் நூல் நிலையங்கள் வரலாம் எனினும் எங்கள் ஊர் நூலகத்தின் வாசீகரம் அவற்றில் இல்லை என்றே எங்களுக்குத் தோன்றும்.

சந்திப்பு

2009-04-01T22:28:00.000-07:00

ஒரு மழை இரவில்,

நண்பனுடன் தேனீர் அருந்தினேன்

ஒருவேளை மழையின் துளிதான்

இணைந்து இனிமையாக்கிவிட்டதோ

பால்யத்தின் இனிமைச் சுவையை

தேனீரிலும் நட்பிலும் !

கனவானவள்

2009-03-31T23:42:00.000-07:00

தினமும் தொடரும் கனவு வேண்டும் எனக்கு

நேற்று நீ என் கனவில் விட்டு போன பாதச்சுவடுகளில்

இன்று என் நேசனீர் ஊற்றினேன்

நாளை அது மொட்டு விடலாம்,

மறுநாள் அது இதழ்விரிக்கலாம்,

இதையெல்லாம் காணவேனும் தினமும் வாயேன்.

தரையில் இறங்கும் விமானங்கள்

2009-02-19T02:59:00.000-08:00

ஒரு சராசரி குடும்பத்தில் பிறந்த இளைஞனின் மனநிலையை சொல்லி செல்லும் எதார்த்தமான படைப்பு இது. என்னுடைய 11ஆம் வகுப்பில் இந்த நாவலை வாசிக்க நேர்ந்த போது நிச்சயமாய் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை இது என்னுள் இவ்வளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று. கதை நாயகன் விஸ்வத்தின் இடத்தில் என்னை பொறுத்தி பார்த்து அனந்த்ப் பட்டதுண்டு. விஸ்வத்தின் வீட்டில், அண்ணன் பரசு, அண்ணி ருக்மணி, அப்பா, ஒரு தம்பி மற்றும் தங்கை இருக்கின்றனர். இவர்களில் ஒவ்வொருவர் மேலும் விஸ்வத்தின் பார்வை எப்படி படிகிறது என்பதையே ஆரம்ப அத்யாயங்களில் நாம் பார்க்கிறோம். விஸ்வம் ஒரு இலக்கிய ரசனை மிகுந்த, சராசரி வேலைகளில் தன்னை தொலைத்துக் கொள்ள விரும்பாத இளைஞனாகவே வருகிறான்.

விஸ்வத்தின் கலாரசனைகளில் முக்கியமாய் நம்மை ஈர்க்கும் சில விஷயங்கள்: காரைப்பெயர்ந்த சுவர்களில் அவன் கண்களுக்கு தெரியும் நடன மங்கை, இரவில் லாந்தர் விளக்குடன் வரும் கூரை வேய்ந்த மாட்டு வண்டிகள், ஒரு வெயில் நாளின் மதிய பொழுதுகள் இப்படி நிறைய தருணங்கள் கவிதையாய் விவரிக்க படுகிறது. இரவில் நண்பனுடன் மாலியின் இசையில் கரைந்து மௌனமாய் வீடு வருவது, நண்பர்களுடன் குட்டிச் சுவரில் அமர்ந்து இலக்கிய சர்சையில் ஈடுபடுவது எல்லாம் விஸ்வத்தின் மனப்போக்கை நமக்கு விவரிக்கிறது. தனக்கு கொஞ்சமும் பிடிக்காத வேலைக்கு சிபாரிசுக் கடிதத்துடன் காத்திருக்கும் விஸ்வத்திலிருந்து கதை நகர்கிறது.

விஸ்வத்தின் குடும்பத்தை தாங்கும் அண்ணன் பரசுவின் தியாகங்களை நினைத்து விஸ்வம் வருந்துகிறான், அவனுக்கு பரசுவின் தியாக உள்ளம் சில நேரங்களில் எரிச்சலை கூட எற்படுத்துகிறது. பரசுவின் ஆசைகள் நொருங்கி போன தருணங்களை ட்யிப் அடிக்க பேப்பருடன் கிளம்பும் பெண்ணுடன் தன்னை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பரசுவின் மனதில் எற்படும் வலி நமக்குள்ளும் ஏற்படுகிறது.

பரசு மணந்துக்கொள்ளும் ருக்மணியை பார்த்து விஸ்வம் அதிர்ச்சி அடைகிறான், இவ்வளவு அழகான பெண் பரசுவுக்கு சரிவருமா என்று ஆதங்க படுகிறான். எனினும் ருக்மணி இந்த கதை நம்முள் இட்டுச் செல்லும் கோலங்களுக்கு அழகான வண்ணம் தீட்டுகிறாள். அவளுக்கும் விஸ்வதிற்கும் இடையே உள்ள நட்பு அழகாய் விரிகிறது, தன்னுடைய அம்மா இட்டுச் சென்ற இடத்தை ருக்மணி எழிதாய் நிரப்பியதாய் நினைகிறான். ருகம்ணியின் இலக்கிய ரசனை, வீணை வாசிப்பு எல்லாம் விஸ்வத்தை இன்னும் சந்தோஷப்படுத்துகிறது, எனினும் ருக்மணியும் பரசுவும் சந்தோஷமாய் இல்லை என்ற என்னமே அவனை வருத்துகிறது.

ஜமுனா, விஸ்வம் காதலிக்கும் பெண், அவனை எதார்த்தமாக சிந்திக்க வைக்க விரும்பும் காதலி. இதனாலேயே இவர்களுக்குள் நடக்கும் உரையாடல்கள் வெகு குறைவாகவே இருக்கிறது. பரசுவிற்கு திடீர் என்று வேலை மாற்றல் கிடைக்கிறது சென்னையை விட்டு வெளியூர் செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் எற்படுகிறது, ஊர் கிளம்பி செல்லும் முன் பரசு விஸ்வதிடம் பேசுகிறன், அது ஒரு அழகான உரையாடல். விஸ்வதிடம் பரசு, அப்பா மற்றும் ருக்மணி தனியாய் பேசும் தருணங்கள் அற்புதமாய் வடிக்கப் பட்டிருக்கிறது. கடைசியில் தன் இலக்கிய இதழை விட்டுவிட்டு விஸ்வம் வேலைக்கு செல்கிறான். எதார்த்த வாழ்க்கையின் சிக்கல்களை புரிந்து கொள்ள சில நேரங்களில் அதிக அவஹாசம் தேவைப் படுகிறது, அதுவே தரை இறங்க விமாணம் எடுத்த் கொள்ளும் நேரம் போன்றது என்று அற்புதமாய் புரிய வைத்திருக்கும் இந்துமதியின் இந்த கதை என்னுள் என்றும் பசுமையாய் இருக்கும்.

மௌனராகம்- எனக்கு பிடித்தத் திரைப்படம்

2008-12-06T00:38:00.000-08:00

எத்தனை முறை பார்த்தாலும் அலுப்பு ஏற்படுத்தாத திரும்ப திரும்ப என்னை பார்க்க தூண்டுகிற படங்களில் முதல் இடம் மௌனராகதிற்கு உண்டு. மணிரத்னதிற்கென்று ப்ரத்யேக ரசிகர்களை ஏற்படுத்திய படம் இதுவாகவே இருக்கும். ரேவதி, மோஹன், கார்த்திக் என்று மூன்று முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் சுழலும் ஒரு முக்கோன காதல் கதை தான் இதுவும், எனினும் சொல்லி இருக்கும் விதம் நம்மை பிரமிக்க வைக்கும்.

திவ்யா என்று அழைக்கப்படும் ரேவதி படு சுட்டியாகாவும், எதார்த்தமான உணர்ச்சிகளை வெளிபடுத்தும் பெண்ணாகவும் நம் மனதில் நிற்கிறார். பெண் பார்க்க வரும் சடங்கை எதிர்க்கும் திவ்யாவை நாமும் பிரதிபலிக்கிறோம், அவருக்கக காத்திருக்கும் மோஹனிடம் ரேவதி பேசும் விஷயங்களுக்கு அவர் சொல்லும் ஒரு வரி பதில் அந்த கதாபாத்திரத்தின் அழுதத்தை சொல்கிறது. மோஹன் போன்ற ஒரு பொறுமையான கணவன் வேண்டும் என்று இந்த படத்தை பார்த்து விட்டு எத்தனை பேர் எண்ணியதுண்டு அந்த நாட்களில்.

திவ்யாவுக்கு கொஞ்சம் கூட விருப்பம் இல்லாமல் சந்திரனுடன் திருமணம் நடக்கிறது. அவளுடைய அப்பாவிற்கு இதய நோய் ஏற்படவே அவள் திருமணதிற்கு சம்மதிக்கிறாள். புதுமண தம்பதியர் டெல்லியில் ஒரு அழகான வீட்டிற்கு பயணபடுகிறார்கள். அங்கும் திவ்யா சந்திரனுடன் தாம்பத்ய வாழ்வில் ஈடுபட மறுத்து, விவாகரத்து கேட்கிறாள். அதற்காக அவள் சொல்லும் காரணம் மனோஹர்(கார்த்திக்).

கதை திவ்யாவின் கல்லூரி நாட்களுக்கு செல்கிறது, அங்கே அவள் மனோஹரை சந்திக்க நேர்கிறது. இது இந்த படத்திலேயே பலரால் விரும்பப் படுகிற காட்சிகள் நிறைந்த பகுது. மனோஹராக வரும் கார்த்திக் தன் துரு துரு செயல்களில் திவ்யாவை கவர்கிறார். அவர் பல அடிதடிகளில் ஈடுபடும் துடிப்பு மிகுந்த இளைஞன். இதில் மிஸ்டர் சந்திரமௌலி என்று கார்த்திக் திவ்யாவின் தந்தையை அழைக்கும் காட்சி வெகு பிரபலமானது, அப்படி அழைததற்காக கோபப்பட்டு தண்ணீரை விசிரி அடிக்கும் திவ்யாவிற்குள் மனோஹர் எவ்வளவு இயல்பாய் பொருந்தி கொள்கிறான் என்பதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. திவ்யா-மனோஹர் இவர்களுக்கு இடையில் வரும் காதல் காட்சிகள் வெகு ஸ்வராஸ்யமாய் படமாக்க பட்டிருக்கிறது. காதலில் வீழ்ந்தவர்கள் இப்படி தான் இருக்க வேண்டும் என்று என் சின்ன வயதில் நான் நினைத்துக்கொள்வேன். "நீ சொன்ன உடனே தான் தெரிஞ்சது நீ அழகா இருக்கனு" இப்படி சொல்லும் கார்த்திக் இறந்து விடுவது திவ்யாவை போலவே நம் மனதையும் பாதிக்கிறது.

திவ்யா சொல்லும் எல்லா கதைகளையும் கேட்டுவிட்டு பொறுமையாய் "எனக்கு உன் கடந்த காலத்தை பற்றி கவலை இல்லை, உன்னோட வருங்காலத்ததான் வாழ விரும்புறேன்" என்று அனாயாசமாய் சொல்லி விடும் சந்திரனை நம்மால் பிரமிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. பின்னாளில் திவ்யா மனம்மாறி வரும் போது ஒதுங்கி கடுமையாய் நடந்து கொள்ளும் சந்திரன் மீது அப்போதும் நமக்கு கோபம் தோன்ற மறுக்கிறது. இவர்களின் டெல்லி வாழ்க்கையை காட்டும் போது, ஒலிப்பதிவை பாராட்டாமல் இருக்க முடியாது. படுத்திருக்கும் திவ்யாவின் மீது மேலிருந்து விழும் ஒளி, வளைந்த மாடி படிகளில் இருவரும் சந்தித்து கொள்ளும் தருணங்கள், தாஜ் மஹாலின் மற்றும் யமுனையின் மாலை அழகு இப்படி பல அருமையான காட்சிகள்.

திவ்யாவின் மனமாற்றத்தை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் சந்திரன் வருந்தும் பொழுதுகள், சந்திரனிடம் வெளியிட முடியாமல் தன் நேசத்தை மறைத்து தவிக்கும் திவ்யாவின் மனநிலை எல்லாவற்றையும் வார்த்தைகளை விட வெகு நேர்த்தியாய் சொல்லி செல்கிறது ராஜாவின் இசை. திவ்யா ஊருக்கு கிளம்பும் தருண்களில் அவள் மனதிலும் சந்திரன் மனதிலும் மேலே எழும் உணர்ச்சிகளை தன் இசையால் மீட்டி இருப்பார் ராஜா. மனோஹராய் வரும் கார்த்திகின் குறும்புகளினூடேயும் கசிந்து நிற்கும் ராஜாவின் துள்ளல் பின்னனி இசை. பாடல்கள் அனைத்தும் அருமை. கணவன் மனைவி உறவு, காதல் முதலிய விஷயங்களை என் சின்ன வயதில் முதல் முதல் புரிந்து கொண்டு பார்த்தது இந்த படத்தில் தான். இதுவரை இதை போல இவ்வளவு நுன் உனர்வுகளை சொல்லும் படம் வெளிவரவில்லை என்றே தோன்றுகிறது. தமிழ் சினிமாவுக்கு மணிரத்னம் ஆற்றிய சிறந்த கலைத்தொண்டு என்று மட்டுமே சொல்ல முடிகிறது.

2008-10-24T04:00:00.000-07:00

மழைத் துளியை பருகினேன்
இனித்தது இயற்கை.....

என் பிரிய மழை...

2008-08-21T04:34:00.000-07:00

குடைரிப்பேர், கூவிக்கொண்டே வரும் பளுப்புவேட்டி தாத்தா
மழை முடிந்ததும் முற்றதில் திரியும் ரயில் பூச்சிகள்
ஆற்றங்கரை பெருகி ஓடுவதற்காய் அதிசயிக்கும் அத்தைகள்
மழையால் குளித்து பளிச்சென்றிருக்கும் கோயில் சுவர்கள்
சலப் சலப் என்று சேரு மிதித்து நடக்கும் சிறுசுகள்
எங்கோ ஒரு சின்ன கரத்தால் விடப்பட்ட காகித கப்பல்கள்
வானொலியில் விடாமல் ஒலிக்கும் மழைப் பாடல்கல்
மழை நீருக்காய் அம்மா வைக்கும் இரும்பு வாளி
இவை எதுவுமே இல்லாத மற்றுமொரு மழைக் காலம்
மறுபடியும் பெய்யுமா அந்த என் பிரிய மழை.......!

நதியாய் நீயிருந்தால்...

2008-07-04T23:05:00.000-07:00

அழகிய நதிப்பிரவாகமாய் ஓடுகிறது உன் மனம்
அதில் கூழாங்கல்லாய் கிடக்கிறது எனக்கான நேசம்
நதியின் மேலிருந்து துழாவுகிறேன் கூழாங்கல்லுக்காய்
பரிவாய் அனைத்து அழைத்துப்போ கூழாங்கற்களுக்கு
என் கைகள் காத்துகிடக்கின்றன அந்த நேசத்தின் குளுமையை ஸ்பரிசிக்க.........

மனிதனும் மர்மங்களும்

2008-05-30T21:28:00.000-07:00

சில நாட்களாக என் வாசிப்பு கொஞ்சம் குறைந்து விட்டிருந்தது, அதை கொஞ்சம் தட்டி எழுப்பிய புத்தகம் மதன் எழுதிய மனிதனும் மர்மங்களும், புத்தகமுகப்பிலேயே இது கொஞ்சம் பய அனுபவத்தை எற்படுத்தும் என்ற உணர்வை தரும் விதத்தில் எலும்புக்கூடுகள் காட்சி அளிக்கின்றன, எனினும் அதுவே ஆர்வத்தை தூண்டுவதாக இருந்தது. பல பேய்கள் பற்றிய உண்மைகள் ஆராய்ச்சிகள் நமக்கு தெரிய வருகின்றது, இதில் நான் ரசித்த விஷயம் என்னவென்றால் ஆவிகளை நல்ல ஆவிகள், கொடூரமானவை என்றெல்லாம் பிரித்து கொள்கிறார்கள்..... பட்ட பகலில் சுமார் 12 மணிக்கு ரயிலில் அலுவலகம் வரும் பொழுது தான் இதை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன், அந்த பகலிலும் எனக்கு பயத்தில் மயிர்க்கூச்சமேற்பட்டது, நல்லதே செய்தாலும் பேய்கள் என்றாலோ ஆவிகள் என்றாலோ எல்லாருக்கும் பயம் இல்லாமல் இருக்குமா என்று சொல்லி கொண்டாலும் இரவை நினைத்து கொஞ்சம் பயமாகவே இருந்தது.

இந்த புத்தகத்தை தொடங்கும் போதே மதன் சொல்கிறார் கற்பனாசக்தி அதிகம் இருப்போர், மென்மையான மனம் படைத்தோர் எல்லாம் இரவில் இந்த புத்தகத்தை படிக்க வேண்டாம் என்று, அதில் இருப்பது எல்லாம் நிஜமான சம்பவங்கள் தான், எதுவுமே மிகைப்படுத்த பட வில்லை ஆனால் நம் கற்பனைக் குதிரை சும்மா இருக்காதே, பொதுவாகவே எனக்கு யாராவது ஒரு விஷயத்தை சொன்னால் அதை கற்பனை செய்யாமல் இருக்க முடியாது, இதில் ஆவிகள் எல்லாம் வந்தால், என்னுடைய பக்தியை கூட இந்த புத்தகம் அதிகரித்து விட்டது என்றே சொல்லலாம், என்ன நடந்தாலும் படிப்பதை மட்டும் நிறுத்தக்கூடாது என்பதில் தீர்மானமாய் இருந்தேன்.

மதனின் எழுத்து நடை அலாதியாய் இருக்கிறது, பல புத்தகங்களிலும் வலைத்தளங்களிலும் சேர்த்த விஷயங்களாய் கூட இவை இருக்கலாம், எனினும் அதை சோர்வோ அலுப்போ எற்படாமல் அழகாய் விவரித்து இருக்கிறார், கற்பனைகள் அதிகம் சேர்காமல், பல தகவல்கள் நமக்கு சுவாரஸ்யமாய் கிடைக்கின்றன.

இந்த புத்தகத்தின் சிறப்பு வெறும் ஆவிகளும், பேய்களும் மட்டும் அல்ல வேறு சில மர்மமான விஷயங்களும் நம்மை சுற்றி நிகழ்கின்றன என்பதை சொல்வதிலேயே இருக்கிறது. வேற்று கிரக வாசிகள் பற்றிய தகவல்கள், பறக்கும் தட்டுகளில் வந்து இறங்கும் உருவங்கள் எல்லாம் பற்றி படிக்கவே ஸ்வராஸ்யமாய் இருக்கிறது. எம்.ஜி.ஆர் மற்றும் பானுமதி நடித்து பெயர் மறந்து விட்டது(பறக்கும் தட்டு என்றே நினைக்கிறேன்), 1960 அல்லது 1970களிலேயே வந்திருக்கும் என் பள்ளி நாட்களில் பார்த்திருக்கிறேன், அந்த படத்தில் வேற்று க்ரஹ வாசிகள் பறக்கும் தட்டில் வந்து நம் நாயகி பானுமதியின் இனிமையான காணதிற்காக அவரை அளித்து சென்று விடுவார்கள், நம் தலைவர் காதலியை தேடி அலைந்து இன்னொரு பறக்கும் தட்டில் வேற்று க்ரஹத்தில் போய் பானுமதியை காப்பாற்றுவதாக வரும் படம், நிறைய நகைச்சுவை காட்சிகள் உள்ள வித்தியாசமான படம் இது. இந்த கருப்பொருளில் இதைப் போன்ற படங்கள் அதிகம் வராதது வருத்தத்திற்கு உரிய விஷயமே.

இந்த புத்தகத்தில் மர்மங்களை நிறைய நமக்கு அறிமுகப்படுத்தி வைக்கும் மதன் தேர்ந்தெடுத்திருக்கும் விஷயங்கள் எல்லமே அநேகமாய் மேலை நாடுகளில் நடந்த சம்பவங்களே, இந்தியாவில் எந்த சம்பவத்தையுமே சொல்லவில்லை, அது கொஞ்சம் அதிருப்தியையும் ஆறுதலையும் ஒருங்கே எற்படுத்துகிறது. அதிருப்தி, இந்தியப் பேய்களை தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லையே என்று, ஆறுதல் நல்ல வேளை நம்ம ஊரில் எதுவும் இல்லை என்று கொஞ்சம் பயம் இல்லாமல் வாசிக்க முடிகிறது. மொத்ததில் பல மர்மங்களை நமக்கு திரை விலக்கிக்காட்டும் இந்த புத்தகம் வாசிக்க அருமையான ஓன்று.

அழகிய நாட்கள்

2008-05-16T05:41:00.000-07:00

பாட்டி வீட்டு முத்தத்து சீதாமரம்
பெரிய கோவில் வெளிப் பிரகாரத்தின் பலாமரம்
சூரஸம்ஹார சப்பரதுடன் வரும் மிட்டாய் வாச்சுத் தாத்தா
தாத்தாவோடு வெளியில் போனால் கிடைக்கும் பழரசம்
ஆத்தங்கரை படித்துறைகளின் ப்ரத்யேக துணிச் சோப்பு வாசம்
தீப்பெட்டியில் சேர்த்து வைத்த பட்டுப் பூச்சிகள்
மயிலிறகின் குட்டிகளுக்காய் புத்தகத்தில் அரிசி
பள்ளி பேருந்தில் இருந்து எட்டி வாங்கும் சீனி போன்டா
அம்மா எழுதி பழக்கப் படுத்திய மைப்பேனா
வாடகை சைக்கிள் எடுத்து ஓட்ட கற்றுக்கொண்ட தருணம்
வெள்ளை அடிப்புகளில் கிடைக்கும் அப்பாவின் சின்ன வயது படங்கள்
தினமும் இரவு சித்தப்பா சொல்லும் மந்திரவாதிக் கதைகள்
இவற்றில் பாதியாவது கிடைக்குமா என் குழந்தைக்கு.......

காற்றினிலே வரும் கீதம்

2008-04-21T04:59:00.000-07:00

அப்போதெல்லாம் எங்கள் வீட்டில் ஒரே கோலாகலமாய் இருக்கும் ஏப்ரல் மே மாதங்களில். அநேகமாய், சித்தி அததைகள் அவர்களின் பிள்ளைகள் என்று அனைவராலும் நிரம்பி கிடக்கும் எங்கள் வீடு. என் சித்திகள் இருவர் அப்போது வட்டாட்சியர் அலுவலகதில் பணி செய்து கொண்டு இருந்தார்கள், அன்று தான் எங்களுக்கு அவர்களின் ரகசியம் ஒன்று தெரிய வந்தது அவர்கள் இருவர் தான் அந்த அலுவலகத்தின் ஆஸ்தான பாடகர்கள் என்று, தெரிந்த உடன் னான்கலும் அவர்களை வர்புறுத்தினோம். அவர்களும் எந்த விதமான கூச்சமும் இல்லாமல், சூலமங்களம் சகோதரிகள் போல இனிமையான குரலில் பாட தொடங்கினார்கள், பாடல் "காற்றிலினே வரும் கீதம்". அந்த பாடலை அதற்கு முன் நான் கேட்டதே இல்லை, அந்த சிறு வயதில் என்னால் அந்த பாடலில் இருந்து மீளவே முடியவில்லை. அதை யார் பாடி இருக்கிறார்கள் என்று என் சித்தியிடம் கேட்டேன் , MS அம்மா என்று சொன்னார்கள், பக்த மீரா படத்திர்காக பாடிய பாடல் அது.

அவர்கள் சொன்னது எனக்கு அவ்வளவாய் புரியவில்லை, எனக்கு அவர்களை பற்றி அதிகம் அறிந்து கொள்ளும் ஆவல் வரவில்லை,அந்த பாடலை பிடித்தது அவ்வளவே. ஓரு வேளை எங்கள் சித்திகள் பாடியதால் கூட அந்த பாடல் பிடித்திருக்கலாமோ என்றும் தோன்றியது. பல நாட்கள் கழித்து நான் மறுபடியும் அந்த பாடலை ஒலியும் ஒளியுமில் பார்த்தேன், அப்போது தான் அந்த குரலின் இனிமையை முழுசாய் உணர முடிந்தது, எவ்வளவு இனிமையான குரல்,அப்போது நான் கொஞ்சம் வளர்ந்து இருந்ததால், என் ரசிக்கும் திறன் சற்றே கூடி இருந்தது. அப்பாவிடம் அவர்களை(MS) பற்றி கேட்டேன், உடனே அப்பா அவர்கள் எவ்வளவு சிறந்த பாடகி என்று எனக்கு விளக்கினார், சுதந்திர போராட்டங்களுக்கெல்லாம் அவர்கள் பாடி இருக்கிறார்கள் என்று தெரிய வந்ததும் என் மன குளத்தை நோக்கிய படிக்கட்டுகளில் மெல்ல மெல்ல பயணித்தார், இன்று வரை கலங்கி கிடக்கிறது இந்த குளம் அவர் நினைவுகளில்.

எங்கள் பாட்டி ஒரு நாள் நான் எனக்கு நீல நிறத்தில் புத்தாடைகள் வேண்டும் என்று கேட்டதும், MS ப்ளுஆ என்று கேட்டார்கள் ஆச்சர்யமானேன், அதென்ன MS ப்ளு என்று, பின்பு தான் தெரிந்தது கச்சேரிகளுக்கு அவருக்கு பிடித்த ஊதா நிறத்தில் MS அம்மா அடிக்கடி வருவார் என்று, அதுவும் தனக்கென்ற ப்ரத்யேக ஊதாவில் அடிக்கடி வருவார் என்று.பொதிகை தொலைக்காட்சியில் மாலை வேளைகளில் அவர் பாடிய பழைய ரெக்கார்டுகளை ஒளிப்பரப்புவார்கள் அதை பார்த்து அறிந்து கொண்டேன். மங்களகரமான அவர் தோற்றமே அலாதி தான்.

எங்கள் தாத்தா இரவில் கல் திண்ணையில் படுத்து கொண்டு மணிக்கணக்காய் இரவில் MS அம்மா வின் பாடல்களை கேட்டு கொண்டிருப்பார், அந்த ரேடியோகளில் அடுத்து என்ன பாடல் வரும் என்ற ஆவலோடு கேட்கும் போது இன்னும் ரசனைக்குறியதாய் கழியும் பொழுதுகள்.என் வாழ்நாளில் ஒரு முறையேனும் அவர்களின் கச்சேரியை கண்கூடாக பார்த்து விடவேண்டும் என்றே நினைத்து இருந்தேன், ஆனால் நான்கோவையில் கல்லூரியில் படித்திருந்த நாட்களிலேயே அவர்கள் மறித்து விட்ட விஷயம் எனக்குள் அதிர்ச்சியை எற்படுத்தியது. அது என்னைஎவ்வளவு பாதித்தது என்று ஒரு நாள் அவர்களின் "பாவயாமி" என்ற கிருஷ்ண தாலாட்டு பாடலை கேட்டு கொண்டு இருந்த போது என்னை அறியாமல் என் கண்கள் கலங்கி இருந்த போது தான் உணர்ந்தேன், பக்தி என்ற உணர்வை பாடலின் வழி கொண்டு வர முடியும் என்று அப்போது தான் உணர்ந்தேன்.

அடிக்கடி தொலைக்காட்சியில் வரும் விளம்பரம், அதில் குறை ஒன்றும் இல்லை என்று அவர் பாடி இருக்கும் ஒரு வரியில் எல்லா குறைகளும் மறந்து போகும், என்னை இவ்வளவு நெகிழ வைத்த அவரின் குரலில் பலரும் நெகிழாமல் இருந்திருக்கலாம், எனினும் அந்த குரலில் பக்தி பாடல்கள் பாடும் போது எற்படும் பக்தி உணர்வை எத்தனை பத்திகள் எழுதினாலும் விளக்க முடியாது.மீரா என்ற ஒரு பக்தை வாழ்ந்திருக்கலாம், இல்லாமலும் இருந்திருக்கலாம் எனினும் MS என்ற பெயரில் மறுபடியும் வாழ்ந்தாள் மீரா. MS என்றால் கல்யாணம் ஆகாத பெண்களை குறிக்கும் அர்த்ததை மாற்றி அவர் பெயரை நினைக்க வைத்த MS நிச்சயமாய் ஒரு மஹா மனுஷி தான் இல்லையா.

மழையின் பாத சுவடுகள்

2008-04-03T23:58:00.000-07:00

மழை நனைத்த பசிய இலைகளுடன் எங்கள் ஊரின் எல்லையில் உள்ள அருவிகளும் குடியிருப்புகளும்..... என்னைப் போல நீங்களும் ரசிக்கலாம்.

அழகன்- எனக்கு பிடித்த திரைப்படம்.

2008-03-24T23:27:00.000-07:00

எனக்கு பிடித்த திரைப்படம் பற்றி எழுத வேண்டும் என்று பல நாட்கள் எண்ணி இருந்தேன்,அதற்கான நேரம் இன்று அமைகிறது என்றே தோன்றுகிறது, கட்டாயத்தின் பேரில் அலுவலகம் தங்க நேர்ந்த போது சங்கீத ஸ்வரங்கள் பாடலை கேட்டேன்। மணிரத்னம், பாலசந்தர்,பாரதிராஜா, பாலுமஹேந்தரா, மஹேந்திரன் என்று என்னை கவர்ந்த இயக்குநர்கள் பலரின் படங்கள் இருக்கிறது, அதில் அழகன் பலரின் கண்களுக்கு பரவலாய் படவில்லை என்றே தோன்றுகிறது, நம் மக்கள் பலருக்கு அது பிடித்த படம் தான் எனினும் அதை பற்றி நான் விமர்சங்கள் அதிகம் பார்த்தது இல்லை, எனக்கு அந்த படத்தில் பிடித்த சில விஷயங்களை இங்கேசொல்ல விழைகிறேன்.

அழகன் படம் என்றதும் எனக்கு நினைவுக்கு வரும் சில விஷயங்கள்:

பட்டு விரித்தது போன்ற அந்த புல் தரையில் வெள்ளை உடையுடன் பானுப்பிரியா ஆடும் நடனம், கூடவே கருப்பு கண்ணாடி அணிந்து அவரை ரசித்து சாதிமல்லி பூச்சரமே பாடும் மம்மூட்டி।

"நம்ம வேற வீட்ல பிறந்து இருக்கலாம் டா", அந்த படத்தில் மம்மூட்டியின் மகனாக வரும் கண்ணடி சிறுவன் அடிக்கடி சொல்லும் வாக்கியம் இது। அந்த குழந்தைகளின் உலகம் அழகாய் காட்டப்பட்டு இருக்கிறது।

சங்கீத ஸ்வரங்கள் பாடலின் இறுதியில் வரும் தூர்தர்ஷனின் விடியலுக்கான இசை।

மம்மூட்டியின் குழந்தைகளுக்கு அம்மா என்று காட்டப்படும் ஒரு பெண்ணிண் திரும்பிய தோற்றம், நமக்கே அவர் முகத்தை பார்க்கும் ஆவலை ஏற்படுத்துகிறது। அது பாலசந்தரின் தனித்துவம், அழகான ஹைக்கூ।

"நான் தான் அதிரப்பள்ளி சொக்கு" என்று சுரேஷ் பாபு(?) அந்த காலத்தில் அவர் தொலைக்காட்சிகளில் தொகுப்பாளராக வருவார் என்று நினைக்கிறேன், நமக்கே எரிச்சல் வரும் அளவுக்கு சிறப்பாக நடித்திருப்பார்।

இனி கதைக்கு வரலாம், படத்தின் கதை மிகவும் சிறியது, தொழிலதிபர்(ஊரிலேயே பிரபலமான ஹோட்டெலின் முதளாலி) நம் கதையின் நாயகன், உழைத்து முன்னுக்கு வந்தவர்।அவருக்கு ஏற்கனவே திருமணம் ஆகி நான்கு குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள், அவரின் திறமைகளால் ஈர்ககப்பட்டு மூன்று பெண்கள் அவரை அணுகுகிறார்கள்(மதுபாலா, பானுப்பிரியா, கீதா), அதில் அவர் யாரை விரும்புகிறார் யாருடன் இணைகிறார் என்பதே கதை।

மதுபாலா குழந்தைத் தனமாகவே இருக்கிறார், அவர் செய்யும் குறும்புகள் சில வேளைகளில் அலுப்பூட்டுகின்றன, மம்மூட்டியை அவர் காதலிப்பதாக சொல்லி செய்யும் சேட்டைகள் ரசிக்கக் கூடியவை। எனினும் முடிவில் என்னையும் உங்கள் குழந்தைகளில் ஒருவரை நினைத்து கொள்ளுங்கள் என்று சொல்வது அவ்வளவு உருக்கமாய் இல்லை। அவர் சொல்லும் பொய்களுக்காய் இணைக்க பட்ட சில காட்சிகளை தவிர்த்து இருக்கலாம்।

கீதா அறிவு ஜீவி பேராசிரியராய் வருகிறார், அவரை மம்மூட்டி விரும்பவில்லை என்று தெரிந்த உடன் முதலில் கோபப்பட்டு பின் அழுது சமாதானமாகிறார், அவரை பற்றி பெரிதாய் சொல்ல எதுவும் இல்லாமல் பொய் விடுகிறது।

முக்கியமான கதாநாயகியாக வரும் பானுப்பிரியா இந்த படத்தில் சிறப்பே அவரின் கொடி இடையும், மயிலிரகு போன்ற அவரின் நடனமும் தான்। அவரின் நடனம் பற்றி, மம்மூட்டி பேசும் சில வார்த்தைகள், மம்மூட்டி கீதாவை விரும்புகிறாரோ என்று அவர் மேல் கோபம் கொன்டு பரதம் ஆடி கொண்டே பேசும் அந்த காட்சிகளில் எல்லாம் அழகான காதல் கவிதைகள் ஒழிந்து கிடக்கின்றன। "மழையும் நீயே வெயிலும் நீயே" என்ற வைரமுத்து வரிகள் அருமை. மரகதமணியின் "சங்கீத ஸ்வரங்கள்" இன்றும் இரவில் பேசும் காதலர்கள் பாடி கொள்ளும் பாடல்.

குழந்தை நட்சத்திரமாய் டிஸ்கோ ஆடி கொன்டே வரும் சிறுவன், துறு துறு கண்களுடன் வரும் பெண் குழந்தை, கண்ணாடி பையன் எல்லாரும் மனதில் நிற்கிறார்கள்.குழந்தைகளிடம் நல்ல அப்பாவை, பானுப்பிரியாவின் ரசனைகளை உணர்ந்த காதலனாய்,மதுபாலாவிடம் மாட்டிக் கொண்டு தவிக்கும் ஒரு சராசரி ஆணாய், கீதா அவரை அவமான படுத்தும் போது பொங்கி எழும் தருணங்களில் எல்லாம் தன் நடிப்பை அற்புதமாக வெளிப்படுத்தி உள்ளார். இந்த படத்தின் சிறப்பே மம்மூட்டி ஒன்றும் பெரிய அழகர் இல்லை, அவர் கால கட்டதில் கமல் போன்ற எராளமான அழகிய நாயகர்கள் இருந்தார்கள் எனினும் அவரின் நடிப்புகாகவே சிறப்பாக பேசப்பட்ட படம் இது. தூர்தர்ஷனில் பார்த்தால் இன்னும் நல்ல உணர்வை தரும்,கண்டிப்பா அடுத்த 6 மாதங்களில் திரையிடுவார்கள்.

ஞாபகம் வருதே....

2008-02-20T03:38:00.000-08:00

சிவன் கோவில் கோபுரத்து மாட புறாக்கள்

புழுதி பரக்க வீதியில் விளையாடும் சிறுசுகள்

தெப்பக்குளத்தின் பாசி படர்ந்த கடைசிப்படி

கிருஷ்ணன் கோவில் துளசி தீர்த்தம்

பழைய புத்தக வாசத்தோடு ஊர் நூலகம்

ராத்திரியில் கதை பேசிய பாட்டி வீட்டுத்திண்ணை

எதுவுமே பெரிதாய் தெரியவில்லை

நகரச் சிறையில் கைதியாகும் வரை।

என் ப்ரியனுக்கு

2008-02-13T06:25:00.000-08:00

நீ குதிரையில் வரும் தேவனும் இல்லை

நான் சிறகுகள் இல்லாத தேவதையும் இல்லை

எல்லாவற்றையும் விட நாம் காதலர்கள்...

உன் முதல் இதழொற்றலையும்,

என் முதல் வெட்கத்தையும்

இழைகளாக்கி இட்ட வண்ண கோலம் நம் காதல் !

மழலை...

2007-12-20T22:56:00.000-08:00

உன் புன்னகையில் மயங்கி தான்
வானம் தன் மேக வாயில்
பூட்டி வைத்த எச்சிலை கொட்டி
மழையாக்கி விட்டதோ...

அம்மா

2007-12-14T02:48:00.000-08:00

ராஜாத்தி என்று அன்பாய் குழையவும்...

சீரியல் பார்ப்பதற்காய் சண்டை போடவும்..

இரவில் தூங்காமல் புத்தகம் படிப்பதற்கு கோவிக்கவும்....

தோழியோடு வீடு வந்தால் ஓரிரு வார்த்தைகளில் தனியே விடவும்...

என் முகத்தில் தோன்றும் திடீர் பறுக்களுக்காய் கவலைபடவும்...

புத்தகம் பிரித்த உடன் தூங்கி போகவும்...

எந்த கோவிலுக்கு போனாலும் எனக்காக அர்ச்சனை செய்யவும்...

உன் எல்லா செயல்களிலும் நான் இருப்பேன்

என்னால் மாதம் ஒரு முறை உன்னை பார்க்க வரவும்

எப்போதாவது இப்படி கவிதை எழுதவும் மட்டுமே முடிகிறது.

பால்யத்தின் இனிமைகள்....

2007-12-07T01:11:00.000-08:00

வைகரை பொழுதுகளில்

ஆத்துச்சாலையில் கரம் கோர்த்தபடி நீயும் நானும்

தூரத்தில் ரயில் வண்டியின் சத்தம்

காதருகில் தாமிரபரணியின் சலசலப்பு

கவிதைகளும் கம்யூனிஸமும் பேசிக்கொண்டதால்

நட்பானோமாஅல்லது நட்பை வளர்க்க

அவைகளை பேசிகொண்டோமா

மழையை நேசிக்கும்் தோழியே

இப்பொழுதெல்லாம் என்றாவது

உன் மின்தொடரும் என் மின்தொடரும்

தாமதமானால் சந்தித்து கொள்கிறோம்

நம் நட்பை தாமிரபரணியின்

கரையோர நாணல்கள் பேசிகொள்கின்றன காற்றோடு....

நாமும் கடவுள் தான்...!

2007-11-28T04:08:00.000-08:00

நான் காலையிலும்

நீ மாலையிலும்
அலுவலகம் செல்கிறோம்
ஊரில் அம்மா பேரனுக்காய் தவம் இருக்கிறாள்
என்றாவது சந்திக்க நேர்ந்தால்
அவளுக்கு வரம் தரலாம்।
இப்படிக்கு உன் அன்பு மனைவி।

2007-07-23T22:38:00.000-07:00

உனக்காக காத்திருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியிலும்,
நம் நேசம் ஒரு பூவாய்
மலர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
பூந்தோட்டத்துடன் காத்திருப்பேன்
நீ வரும் பொழுதில்....

மழையானவன்

2007-05-26T04:06:00.000-07:00

எதோ ஒரு மழை நாளில்
உன்னொடு அமர்ந்து தேனீர்
அருந்திய நினைவிலேயே கரைக்கிறேன்
இப்பொது பெய்யும் ஒவ்வொரு மழையையும்,
எங்கோ குடை விரித்தபடி
நீயும் அதே என் நினைவோடு।

புதிய பார்வை

2007-05-23T07:32:00.005-07:00

உன் காலடியில் விழுந்து கிடக்கிறது

ஒரு மலர்

உன் ஸ்பரிசத்திற்காய் அது தவமிருக்கிறது

அதை சூட்டிக்கொள்ளதே கசக்கிவிடு

உன் கைகளில் அதன் மென்மை ரேகைகளாய் கிடக்கட்டுமே.....

ஞாபகம் இல்லையே...

2007-05-23T07:32:00.001-07:00

hi
Originally uploaded by indhu.

உன்னை நேசிக்க தொடங்கும்
முன் நான் எப்படி இருந்தேன்
என்று யோசிக்க முடியவில்லை என்னால்,
மொட்டுக்குள் மறுபடியும் போக முடியாத இதழ்களை போல,...

தாய் தன் இறந்த குழந்தைக்காய்....

2007-03-16T02:58:00.001-07:00

chinna
Originally uploaded by indhu.

எனக்கு தாயென்ற க்ரிடத்தை

அழகாய் சூட்டிவிட்டாய்

மெத்தனமாய் வலம்வருகையில்

சட்டென்று கலைந்து போனயே.....!

உன் பாதங்கள் பூமி தொட்டிருந்தால்

எனக்கு பத்து மாதங்கள் மட்டுமே வயிற்றில் சுமை

உன் பிஞ்சு பாதங்கள் வானம் எட்டியதால்

என்றென்றும் என் நெஞ்சில் சுமை.

பொன்னான பொழுதுகள்.....

2007-03-02T20:04:00.000-08:00

அப்ப தான் நாங்க 12வது படிச்சிட்டு இருந்த காலம்.... எங்க கிளாசு பசங்க நல்ல நாடகம் போடுவாக....சரி இதோட நம்ம பள்ளிக்கூட வாழ்க்க முடிஞ்சுருமே அதனால பொண்ணுகளையும் ஆட்டத்துக்கு சேத்துக்கலாம்னு முடிவு எடுத்து எங்களையும் கூப்புட்டாக.... நாங்களும் ஒரே பெரும தாங்காம போய் நின்னோம். நாடகம் எப்படினா சுதந்திரத்துக்கு முன்னாலயும் இப்பவும் இந்தியா எப்படி இருக்குன்னு நிழல்ல நடிச்சு காட்டனும்...ஒரு வெள்ள துணிக்கு பின்னால லைட்ட வச்சு வெளிச்சத்த குடுப்பாக.... லைட்டுக்கு முன்னால நின்னு நடிக்கும் போது அந்த பக்கம் நிழல் தெரியும்.... இத பசங்க செஞ்சு காட்டுனப்ப.... ஆ...னு வாய தொறந்து பாத்துட்டு இருந்தோம்(தேன்).... நம்ம கூட படிச்சவிங்க தானடா சாமி எப்படி தான் இப்படி எல்லாம் சிந்திக்கிறாகளோனு பெரும பிடிபடல.....

நம்மள நடிக்கச் சொன்னாகனா சும்மா கலக்கனும் டான்னு நின்னுட்டு இருந்தப்ப தான்... நம்ம டைரக்டர் பக்கத்துல வந்தாரு(பாலானு எங்க கிளாசுல ஒரு அறிவாளி-அட அவனுக்கு நெசம்மாவே அறிவு சாஸ்திபா)....நானும் என் சேக்காளியும் நின்னுட்டு இருந்தோம், "சுதந்திரத்துக்கு பின் பெண்கள் அனைத்து துறையிலும் முன்னேறி விட்டார்கள்னு" நாங்க சொல்லுவோம் நீங்க மருத்துவம், கலை, அரசியல் இப்படி ஒவ்வொரு துறைக்கும் ஒருத்தரோ அல்லது ரெண்டு பேரோ 2 நிமிஷம் நடிச்சிட்டு போய்றனும்னு சொன்னான். உடனே பொங்கி வந்த உற்சாகத்துல நமக்கு நெசம்மா டாக்டருக்கு கெடைகாதுடா சாமி இப்படி நடிச்சுகிட்டா தான்னு என் சேக்காளிகிட்ட சொன்னேன்.... அவ பெரிய மனசுக்காரி.... சரி நீ டாக்டரா நடி... நான் பேஷன்ட்டா நடிக்கிறேன்னு ஒத்துகிட்டா(இதுல பாத்துகிட்டீங்கன்னா நாங்க ரெண்டு பேருமெ செம சைசு... யாரு டாக்டர் யாரு பேஷன்ட்டுனு தெரியாத அளவுக்கு).

எனக்கு குடுத்த ஸீன் என்னனா.... அட ஒண்ணுமெ இல்லப்பா பேஷன்ட்டு கையுல பல்சு பாக்கனும், அப்பறம் அது என்ன கோப்பு அதான் அந்த ஸ்டெத்தஸ்கோப்ப அவ மேல வச்சு பாக்கனும்... இவ்வளவு தான்யா....ஆனா நான் என்ன பண்ணினேன் தெரியுமா.....

பெரிய பெரிய ஸீன நடிக்கிறவங்க எல்லாம் பின்னி எடுத்தாக.... நம்ம ரிகர்ஸல பாக்க ப்ரின்சிபால், அப்புறம் தமிழ், கணக்கு வாத்தியாருக எல்லாம் வந்துருக்காக.... மறுநாள் கலெக்டரு வராரு ஆண்டு விழாக்கு .... நாங்க வர வேண்டிய ஸீனும் வந்தது, அப்ப தான் எனக்கு திடீர்னு ஒரு பயம் வந்துருச்சு... லைட்ட எங்க மேல போட்ட உடனே நான் அவசரமா ஸ்டெத்தஸ்கோப்ப பேஷன்ட்டு காதுல வச்சுட்டேன்யா..... அவ்வளவு நேரம் அமைதியா பாத்துட்டு இருந்தவக எல்லாரும் கொல்லுனு சிரிச்சாகளெ பாக்கனும்..... எனக்கு நான் என்ன பண்ணியிருக்கேனே தெரியாம முழி முழினு முழிச்சிட்டு நிக்கேன். அப்புறம் மொத்த கிளாசும் ஒழுங்கா நடி தாயேனு என் கால்ல விழுந்தது வேற கதை. இப்படி நிறைய நடந்து போச்சு......எப்ப நினைச்சாலும் சிரிக்கிற விஷயமா இருக்கும் இது.

வெட்கத்தை கேட்டால் தருவாயா...?!

2007-02-14T02:47:00.001-08:00

pattu
Originally uploaded by indhu.

உன் வெட்கத்தின்

சிகப்பு கிடைக்காததால்

ஊனமாகி விட்டதாய்

அழுகிறதே இந்த பட்டாம்பூச்சி...!

என்ன தர இந்த காதலுக்கு....

2007-02-14T01:53:00.001-08:00

Mayilirage
Originally uploaded by indhu.

ஆதாமையும் ஏவாளையும்

அண்ணா-தங்கையாகவோ

அக்கா-தம்பியாகவோ

அப்பா-மகளாகவோ

அம்மா-மகனாகவோ

இல்லாமல்

இவை எல்லா உறவுகளையும் ஏற்படுத்தும்

காதலர்கள் ஆக்கியதற்கு

நன்றி கடனாய் என்ன தர இந்த காதலுக்கு.....!?

தயக்கம் வேண்டாம்...காதலையே தந்து விடுங்கள்.

காதலர் தின வாழ்த்துக்கள்!

கும்புடுரேணுங்கோ...!

2007-02-07T21:38:00.001-08:00

தேடிச் சோறுதினம் தின்று பல

சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி மனம்

வாடி துன்பம் மிக உழன்று பிறர்

வாட பல செயல்கள் செய்து - நரை

கூடி கிழப்பருவம் எய்தி கொடும்

கூற்றுக்கு இரையென பின் மாயும்

இந்த வேடிக்கை மனிதரைப் போல் நானும்

வீழாவெனென்று நினைத்தாயோ...!

பாரதியார்.

இந்த பாட்டு சின்ன வயசுலயே என் மண்டைல ஆழமாய் பதிந்து போச்சு, மீசை இல்லாத பாரதி கனக்கா சுத்திட்டு இருந்த நாட்கள் அதெல்லாம், நம்ம வேற வீட்டுக்கு ஒரே புள்ளையா தட்டிக்கேக்கவும் ஆள் இல்ல..... நான் சாதிக்க பிறந்தவள்னு ஒரு கர்வதோடவே திரிஞ்ச காலம். ஆனா ஒரு விஷயம் வெறும் பேச்சு மட்டும் தானே ஒழிய பெருசா ஒண்ணும் செய்யல, ஐ.ஏ.ஸ் ஆகணும் எல்லாருக்கும் உதவணும்னு கனவு இருந்தது ஆனா அதுக்கு எப்ப பாரு படிக்கனும்னா நமக்கு தான் கசக்குமே அதனால என்ஜினியரிங் தான் கிடைச்சது.... அத படிச்சு முடிக்கவே ஆவி அத்து போச்சு நல்ல வேளை டா சாமி நம்ம ஐ.ஏ.ஸ் லாம் படிக்கலனு நினைச்சுகிட்டேன். இப்ப தான் மறுபடியும் நம்ம பாரதி நெனப்புக்கு வராரு.... சரி எதோ பெருசா செய்ய கிளம்புனோமே ஒண்ணுமே செய்யலியேனு நினைச்சு இந்த ப்ளாக் அ தொடங்கிட்டேன் நீங்க தான் ஆதரவு தரணும்..... அப்பா...! பிள்ளையார் சுழி போட்டாச்சு. உங்கள் வரவை என்றும் விரும்பும்

அன்பிற்கு இனியாள்.

எங்க ஊரு வயகாடு

2007-01-29T01:22:00.001-08:00

greeeeeeny_field
Originally uploaded by indhu.

இன்னும் பசுமை மாறாமல் இருக்கும் ஊர்களில் எங்கள் ஊரும் உண்டு.... வரப்புகளில் ஒடலாமா!

காரையார் டாம்

2007-01-29T01:21:00.001-08:00

karayar_dam2
Originally uploaded by indhu.

இந்த டாம்ல படகுல போனா அந்த பக்கம் ஒரு அழகான நீர்வீழ்ச்சி காத்துகிட்டு இருக்கே...... மலைல அந்தப்புறம் எதுவும் தெரியுதா?

மணிமுத்தாரு அருவி

2007-01-29T01:19:00.001-08:00

Manimuthar_falls
Originally uploaded by indhu.

இத பார்த்தா உடனே குளிக்கத் தோணுமே, என் கூட வாங்க கூட்டி போரேன்.

ரண்டக்க ரண்டக்க பாலம்

2007-01-29T01:18:00.001-08:00

Randaka_randaka_bridge
Originally uploaded by indhu.

இந்த பாலம் தான் எங்க ஊரோட முன்னுரை.

அற்புத மரங்கள்

2007-01-28T22:48:00.003-08:00

இந்த மாதிரி அடர்ந்த மரங்களை இன்னும் எத்தனை நாட்கள் பார்க்க முடியுமோ....!

chanceless_tree.jpg
Originally uploaded by indhu.

பாணதீர்த்தம் நீர்வீழ்ச்சி

2007-01-28T22:48:00.001-08:00

banadheertham_falls.jpg
Originally uploaded by indhu.

ரெண்டாவது படத்துல நீங்க பார்த்த டாம் வழியா போனா இந்த அழகான அருவிக்கு தான் வருவீங்க... நம்ம மதுபாலா கூட ரோஜா படத்துல ஆடுமேபா.... சின்ன சின்ன ஆசைனு அது ஆடியே அங்க இருந்த கம்பிய ஒடசிருச்சு.....

சின்ன வயசுல

2007-01-28T22:42:00.001-08:00

இது தான் சின்ன வயசுல நான், அதான் கழுத கூட குட்டில நல்லா இருக்குமாமே......

kuttyindu.jpg
Originally uploaded by indhu.